Schreef een uurtje, las daarna wat anderen geschreven hadden.
Staarde aansluitend een tijdje voor me uit en kwam langzaam tot het besef dat er een zekere volgorde had gezeten in de dingen die ik had gedaan.
Eerst zus toen zo. Het ene was in de plaats van het andere getreden en nadien achterop geraakt.
Zo vernam ik eerst het bericht over de heropening van de Straat van Hormuz en pakte vervolgens een flesje Gerardus tripel uit de koelkast, dat gulzig werd geledigd.
Het leven is wonderbaarlijk en voorwaarts gericht.
ton van ’t hof 
Geef een reactie