Uit het vers, het dagboekfragment en de schets spreekt mijn voorliefde voor de korte vorm, de aanzet, het begin. Telkens weer een nieuw begin. Dat spannende begin dat nog boordevol mogelijkheden zit en waarvan het einde nog op zijn verst weg is. Een fascinatie mijnerzijds waar ook de dood beslist iets mee te maken heeft.…

Het derde gedicht uit A Worldly Country heet ‘Streakiness’ en kaart ouderdomskwalen aan. Ashbery was een grote, zware man, die op z’n tachtigste menig pondje vet met zich mee torste. Het ongemak dat in dit gedicht centraal staat is slechthorendheid. Of Ashbery hier ook zelf mee kampte, weet ik niet. Mensen met gehoorverlies hebben, zeker…

In het tweede gedicht uit A Worldly Country, ‘To Be Affronted’, voelt een berenkop zich geschoffeerd: Net als in het openingsgedicht van A Worldly Country staat ook in dit gedicht de tijd centraal. Meer specifiek: het besef dat de tijd snel gaat. Een ouder iemand, de ik-figuur, lijkt al mijmerend terug te kijken op het…

Het openings- én titelgedicht van Ashbery’s A Worldly Country, uit 2007, het jaar waarin hij tachtig werd: Tijd. Daar gaat dit gedicht over. Dat tijd verstrijkt. Dat tijden veranderen. Dat alles zijn tijd heeft. Dat sommige dingen van alle tijden zijn. Et cetera. En, vooruit, ook over vuig Amerika, waar Bush junior indertijd de scepter…