Dikke bundels zijn de nieuwe trend, maar zelden weten ze mijn aandacht tot het einde toe vast te houden. Ten opzichte van haar eerste zijn het aantal pagina’s van Els Moors’ derde bundel, Voer voor struikrovers, bijna verdubbeld, terwijl toon (het zelfgesprek) en thema (de begeerte) niet of nauwelijks zijn veranderd.

De nominatie voor De Grote Poëzieprijs 2026 is een erkenning voor het hoge niveau van veel van haar gedichten. Toch kon ik me na meer dan negentig pagina’s pompende poëzie niet aan de indruk onttrekken dat de succesformule sleets begint te raken. Maar naar de parels zal ik blijven terugkeren.