*

Wandelde op en neer naar Lekkum en zag de zon weer eens.

Las As, vuur (De Arbeiderspers, 2017) van Hester Knibbe: doelloze huis-tuin-en-keuken-poëzie. Knibbe mikt op zalvige mooischrijverij en laat de inhoud voor wat hij is. De lezer blijft zitten met het ‘onnavolgbare tuimelen’ in haar hoofd en gooi-maar-in-mijn-pet-zinnen:

‘Er was // voldoende licht om te zien dat elk / dezelfde richting op liep alsof ieder / door iets of iemand verwacht werd hoewel / de omgeving verstrekkend leeg was.’

At restjes van gisteren: Indiase curry met linzen & eieren, pudla (pannenkoekje van kikkererwtenmeel) & komkommersalade. Dronk er een Leffe blond bij.

Maakte de toilet schoon.

Zag een 67 minuten durende docu uit 2006 over twee bergdorpjes in het noorden van Georgië, waar de industrialisatie aan voorbij is gegaan. De 18e eeuw op film, in kleur. De openingsscène is van een buitengewone schoonheid. In een halve meter sneeuw worden van een nabijgelegen helling enkele hooibergen gehaald, met behulp van een slede en twee ossen. Halverwege het zware werk wordt een glaasje zelfgestookte alcohol genuttigd. The Last van de Russische regisseur Aleksandr Rekhviashvili.

Maakte het fornuis schoon.

Vette mijn handen in met zelfgemaakt gifvrij vet & schonk een kop kamillethee in.

Begon in In. On. Or About the Premises (Cape Goliard Press, 1968) van Paul Blackburn. Hoewel Blackburn nooit het Black Mountain College (1933-1957) bezocht wordt hij wel tot de gelijknamige stroming gerekend. Voor Black Mountain dichters is het gedicht een ontdekkingsreis, een middel tot exploratie. De vorm is een organisch uitvloeisel van het schrijfproces en het taalgebruik is vaak informeel, vertrouwelijk.

HET EILAND

Er staan zes kerels aan de bar
& er zitten zeven kerels aan tafeltjes
          nu acht
                    nu negen
de zestiende gozer is naar het toilet
Matty achter de bar
George achterin.
Er heerst stilte & er worden 2 gesprekken gevoerd
               soms 3.
Het is 9 maart, half vier ‘s middags

De ventilator in het raam op het oosten
maakt het meeste lawaai in deze openbare ruimte
          of de kat achter me
               die slaapt in het zonnetje
                    verbleekt tafelblad, gouden
                         fonkeling van bier.

Lekkum, 2019 © Ton van ’t Hof