‘Anomalie [I]’ is het openingspoëem van Sara Eelens Kratermond (2025). Eelen wil als ‘klimaatdichter’ met haar poëzie ‘strijden voor een klimaatvriendelijke wereld’. Helaas leidt het omzetten van idealen in kunst nogal eens tot gekunsteldheid. Ook Eelens gedicht, waarin de ongebreidelde exploitatie van onze leefomgeving centraal staat, heeft daar last van. Weinigen zullen onmiddellijk doorhebben dat ze in dit gedicht in een notendop fracking beschrijft, een techniek voor het winnen van delfstoffen als schaliegas en -olie. Bovendien verwacht ik van een klimaatactivist dat vakantietripjes naar de laatste wildernissen onomwonden worden neergesabeld, maar dat gebeurt niet. Waar is de directe op de neus?