Brood en spelen. De avond languit doorgebracht met chips, chocoladenootjes, voetbal & atletiek.
Des middags nog wat aan kunst gedaan.
Nadát de tandarts de brug weer op zijn plaats had geplakt. Een gouden brug die destijds nog betaalbaar was en me met gemak overleven zal.
‘Je kunt je de dood eigenlijk niet voorstellen,’ zei de jonge tandarts nog, en hij bedoelde met ‘je’ zichzelf.
Trok tijdens het kijken naar de atletieknummers voortdurend mijn t-shirt over mijn pensionadobuikje heen.
ton van ’t hof 
Geef een reactie