Had eindelijk iets van de slag te pakken die me sedert enkele weken voor ogen staat, sinds ik nog uitsluitend naar waarneming schilder, vaak en plein air. De afgelopen dagen was het nog huilen met de pet op maar vandaag vlotte het ineens, pats-boem.

Geen idee waar dat nou aan heeft gelegen.

Las over het ‘testen van de NAVO’ met als doel het creëren van chaos, die ongetwijfeld ook de aandacht voor Oekraïne terugdringen moet. Niet doen, zou de CIA-directeur de Russen hebben gewaarschuwd. Nam aan dat hij ook nog heeft gemompeld dat er dan hard zal worden teruggeslagen.

Had om 15.41 uur al zin in een glas wijn, maar bedwong me. Had per slot van rekening om 15.01 uur ook al aan de speculaasjes gezeten.

Voelde me tijdens het kijken naar de Vuelta plots moe, erg moe, en besefte dat de schildermarathon, die ik niet zonder verbetenheid aflegde, me niet in de koude kleren is gaan zitten. Morgen maar even een pasje op de plaats maken, besloot ik voldaan.

Deed een fauvistje: wilde kleuren, grove streken, simpele vormen. Een vrolijke boel moest het worden en dat werd het ook.

En plein air. Een verstild nu. Al zal deze plek, de terp van Medwert, er honderd jaar geleden niet heel anders hebben uitgezien.

Uiteraard is dit schilderij ook een fel protest tegen, uh, tja, tegen wat eigenlijk? De moderne vluchtigheid?

Nou ja, ik ben hoe dan ook geëngageerd.

Godverdomme.

Schoorsterpollen, op de fiets, veldezel mee.

Wat een rust. In de verte grazend vee.

’s Middags Kokkinistó bereid, waaraan ik aubergine toevoegde.

Redde ook nog een kikkertje uit de klauwtjes van Siep.

Op het wereldtoneel de aankondiging van Operation Economic Outcast – een klucht! Hahaha!