Zelfportret

#181, 2021 © Ton van ’t Hof

Stilleven met uien, citroen en puntpaprika

#180, 2021 © Ton van ’t Hof

Doorkijkje

Welke gek gaat er nu voor zijn plezier een uurtje of vier buiten staan met dit weer, voor een doorkijkje vanuit eigen tuin op het erf van Rikus? Ik dus. Midden in het weiland: de brandvijver.

Doorkijkje vanuit de voortuin, 2021 © Ton van ’t Hof

Eik in wintertijd

Tekende vanmiddag een van de eiken in onze tuin, in een klip-en-klare Hockney stijl. Dan toch.

Eik in wintertijd, 2021 © Ton van ’t Hof

Hortensia’s in winterslaap

Bestudeerde online David Hockney’s nieuwe werk, dat hij in Normandië maakte: fenomenaal, voorbij het naturalisme, schilderijen en tekeningen waarin de werkelijkheid boven zichzelf uitstijgt.

Maar smaken verschillen uiteraard.

Voor de liefhebbers: David Hockney: The Arrival of Spring in Normandy, 2020.

Als ik zijn iPad-stijl imiteer, wordt het overigens niks. Ik moet mijn eigen dingetje doen.

Amuseerde mezelf, plu boven het hoofd, met een teil vol hortensia’s in winterslaap.

Teil hortensia’s in winterslaap, 2021 © Ton van ’t Hof

Verse tulpen

Tekende vandaag zowel buiten (steenkoud) als binnen (aangenaam) op de iPad.

Hoewel het eindresultaat op een schilderij kan lijken, is tekenen, en niet schilderen, het juiste woord: je tekent op een iPad, beeldt af met behulp van een ‘Apple Pencil’ en bits, en niet met een penseel en verf.

Tekende de verse tulpen bij ons op tafel, maar verviel op het einde, oenig, in gepiel, waardoor de afbeelding aan energie verloor. Desalniettemin tevreden over de ‘brushes’ die ik gebruikte.

Verse tulpen, 2021 © Ton van ’t Hof

Plannen

Leven van wat het leven brengt, niets anders is mijn tijd waard. Ik hoef niet veel te plannen.

Soms moet je het bij de onderschildering laten, als het te koud is, bijvoorbeeld, om nog langer buiten door te gaan.

Kerkje van Waaxens, 2021 © Ton van ’t Hof

Hagelbui

De verbouwing van de bovenverdieping ligt nagenoeg stil. Het wachten is op de aannemer, die voor nieuwe dakbedekking en nieuwe ramen zal zorgdragen. Daarna wij weer.

Daarom tijd te over voor tekenwerk. Tweemaal op pad geweest vandaag. ’s Middags kregen we tijdens het tekenen nog een fikse hagelbui over ons heen.

Terp en schuur van de familie Douwes, gezien vanuit onze tuin:

Winter in Noardeast-Fryslân, 2021, #14 © Ton van ’t Hof

Essen aan de Heemstrawei, tussen Brantgum en Foudgum:

Winter in Noardeast-Fryslân, 2021, #15 © Ton van ’t Hof

Knotwilgen

Eén tot anderhalf uur kost een sfeerimpressie me doorgaans. Thuis verander ik er, de betovering verbroken, zelden meer iets aan.

Tussen Brantgum en Waaxens staan een stuk of tien oude knotwilgen aan een sloot: in hun gezelschap vertoefde ik vanmiddag.

Ze hielden me, in straffe wind, aangenaam bezig.

Winter in Noardeast-Fryslân, 2021, #13 © Ton van ’t Hof

Ingepakt

En plein air bij windkracht vijf: dat was een nieuwe ervaring voor me.

De tekenpen zwabberde.

Daarna: ajam smoor en sambal goreng boontjes.

Las de eerste gedichten uit The Mountain Poems of Stonehouse, een boeddhistische monnik uit China (1272-1352), en liet me inpakken, helemaal.

‘Als de lentedagen lengen laat ik mijn deur open / als de Anna Paulownabomen bloeien en de lijsters zingen’.

Winter in Noardeast-Fryslân, 2021, #12 © Ton van ’t Hof