Kwamen kleddernat thuis van een wandeling. Acht kilometer lang wisten we de buien te ontlopen, maar gedurende de negende en laatste kilometer ging het goed mis.
Afijn, schreef dit op omdat het simpelweg gebeurde, niet zozeer omdat het spannend of avontuurlijk was, hoewel er reusachtige buien tussen zaten, die zolang ze aan de horizon bleven een machtige aanblik boden.
Schilderde een nectarine. Wilde het wat rustiger houden. Schilderde één nectarine in een schaal op een tafeltje. Een tafeltje uit de jaren zestig. Wat licht eromheen. Geschilderd voor jou en jou alleen.
En daar zul je onze politici weer hebben, mesjogge en reuze lollig tegelijk. Oordeel na deze begrotingsonderhandelingen niet te hard over ze, dacht ik enerzijds, wellicht ontwikkelen ze zich nog.
Tijd pluist ons allemaal uit.
ton van ’t hof 
Geef een reactie