Om uit de schildersdip te komen heb ik besloten om voorlopig alleen nog maar naar eigen waarneming te schilderen. Wat me dwingt om de eigen stijl ten volle te ontplooien.
Omdat het vanochtend regende, en ik dus niet met mijn schilderspullen naar buiten kon, nam ik mezelf maar tot onderwerp en maakte een zelfportret. Was tevreden met het resultaat. De onvrede over de schildersdip valt van mijn gezicht af te lezen.
Zag ineens ook trekken van mijn opa van moederszijde in mijn eigen bakkes. Ze waren me nooit eerder opgevallen: dezelfde kin, dezelfde jukbeenderen, hetzelfde lange ovale smoelwerk.
’s Middags wel eropuit. Volgens de weerapp zou het niet gaan regenen. Het regende bij tijden pijpenstelen. Desondanks zag ik kans om tussen de buien door een werkje te produceren.
Zicht op Brantgum met overtrekkende bui.
ton van ’t hof 
Geef een reactie