Er lijkt een reeks van werkjes te ontstaan, waarin een verticale lijnvoering domineert, in combinatie met twee of drie heldere kleuren. Werkwijze: ik kies een kleur, kijk, wacht op een impuls en zet enkele krachtige streken. Uit het kijken komt zowel de impuls als de controle voort. Wáár de streken terechtkomen berust niet op louter toeval. Zo voelt het in elk geval. En als de streek raak is, steek ik mijn vuisten omhoog als antennes naar de hemelboog.
ton van ’t hof 
Geef een reactie