Las vanochtend de bibliofiele uitgave Five Poems van Joseph Massey, uitgegeven door Tungsten Press (2018). Een bijzonder samengaan: de verstilde beelden van de Amerikaan Massey in het paleis van handgeschept papier van Neerlands meesterdrukker Wolfram Swets.

Wat ze gemeen hebben: een halsstarrig vasthouden aan schoonheid, raffinement. En ook: leven onder de armoedegrens. Gekwelde kunstenaars. Zonder zou de wereld minder goed af zijn. Ik vertaalde het eerste gedicht uit deze uitgave:

VOOR DE MARGE

Nacht laat in zijn spoor
een stem achter die ik niet herken;
een echo die wegsterft
in kou, vervormd
door kou

en de doffe plof
van een peertje van 40 watt.

Op de rand
van paniek
bijt dageraad
het uur uit

terwijl ik op je wacht,
de onbekende,
om de leegte
uit te spreken
van wat ik niet ben –

het gedicht
dat jij al bent.

Vanmiddag eerst naar de dijk bij Holwerd gereden, waar we in de regen naar het half voltooide beeld van Jan Keetelaar zijn gewandeld, Wachten op hoog water, dat uiteindelijk moet gaan bestaan uit twee vrouwen van metaal, een dikkere en een dunnere, die over het wad uitkijken.

Daarna door naar Dokkum voor een stadswandeling en een middagmaal, waar ik een uiterst smaakvolle donkere Bonifatius bij dronk; ze kunnen hier prima brouwen.

Holwerd, 2019 © Ton van ’t Hof

Oceanen warmen op en zetten daardoor uit. Deze uitzetting zorgt voor een stijging van de zeespiegel. Bovendien oefenen opwarmende oceanen invloed uit op stormen, orkanen en de hydrologische cycli zoals wij die nu kennen.

Aan de hand van nieuwe onderzoeken verkrijgen wetenschappers steeds meer inzicht in deze kwestie. Science publiceerde enkele dagen geleden nieuwe onderzoeksresultaten: bij een business-as-usual scenario zal de zeespiegel, als gevolg van de opwarming van de oceanen, in 2100 naar schatting met 30 cm zijn gestegen ten opzichte van 2005. Dit komt bovenop de stijging door het smelten van ijs.

Voor alle duidelijkheid: dat de zeespiegel stijgt en nog langere tijd zal blijven stijgen is een feit. De geschatte stijging hierboven is gebaseerd op de meest recente data en laatste wetenschappelijke rekenmodellen.

Volkoren speltbrood gebakken. Stadswandeling gemaakt.

Vond zomaar, zonder in- of aanleiding, een prachtige nieuwe gesigneerde bibliofiele uitgave in de bus: Five Poems van Joseph Massey, met de hand vervaardigd en uitgegeven door meesterdrukker Wolfram Swets. Wat een toffe gast!

Las een hoofdstuk in Literary Theory: ‘Het private en publieke kunnen niet geheel los van elkaar worden gezien – integendeel, ze zijn innig met elkaar verbonden. Daarom, stelt [Kate] Millett, is de privésfeer, net als het publieke domein, door en door politiek: het is een politieke arena waarin dezelfde op macht gebaseerde relaties bestaan als in de publieke wereld.’

Ik breng steeds meer tijd op YouTube door. Zag vandaag verscheidene films, waaronder een vlog van de Russische Janna, waarin ze de kijker meeneemt naar het vervallen historische centrum van het provinciestadje Saratov, dat aan de Wolga ligt. Het contrast met de betonnen kolossen die vandaag de dag het centrum omringen is groot. Ik prefereer, hoe primitief ook, de houten huisjes.

08.42 u. Anna Akhmanova, celbioloog:

‘Leven is iets wat zichzelf kan voortplanten, dat definieert het. Het doet zich voor in organismen die bestaan uit cellen. En een cel komt altijd voort uit een andere levende cel. Dus de zin van het leven is om het weer voort te zetten.’

Welbeschouwd hoort hier, nondedju, een duurzame leefomgeving bij.

16.46 u. Met Wolfram Swets naar de tentoonstelling Giacometti-Chadwick: Facing Fear geweest, in Museum de Fundatie te Zwolle. Het abstractere werk van Lynn Chadwick (1914-2003) is top, maar de mysterieuze uitdrukkingen van Alberto Giacometti (1901-1966) zijn (nog) beter. Volgens de begeleidende flyer ‘belichamen [hun beelden] de toestand van ontluistering en angst in Europa tijdens de jaren van de Koude Oorlog.’ Lijkt me, zeker met betrekking tot het vroegere werk van Giacometti en latere van Chadwick, wat ver gezocht. Wel een meesterlijke tentoonstelling. Na afloop in een hippe kroeg gehangen, nieuwtjes uitgewisseld en gefilosofeerd: Waarom staan er geen poëzietitanen meer op? Vanwaar die vervlakking? En nee, geen sluitende antwoorden weten te formuleren. Kreeg van Wolfram nog wel Paul Blackburns postuum uitgegeven The Journals (1975) cadeau!

‘The day accomplishes itself with its / small failures & annoyances’

Dacht op de terugweg in de trein: ik moet mijn herinneringen aan mijn voettocht langs de kust van Cornwall, die ik in 1985 maakte, eens in een kort verhaal boekstaven.

‘Zoveel te doen / Ik heb nog zoveel te doen’ (Toontje Lager)

En nog steeds, goddomme, snotverkouden.

0C6720A0-E245-4562-B0CB-E874C3F12535
‘Walking Man I’, Alberto Giacometti, 1960 (Museum de Fundatie). Foto: 2018 © Ton van ’t Hof