Bevrijding

Gisteravond bevrijdde ik een spin met zeer lange poten uit een benarde positie door hem of haar over mijn hand omhoog te laten lopen. Nog geen uur later hing het diertje al weer loerend in een nieuw web.

Wat een plensbuien vannacht!

Een oudere broer van mijn overgrootvader Wilhelmus van ’t Hof stapte tweemaal in het huwelijksbootje. Met beide echtgenotes kreeg hij kinderen. Tussen het overlijden van zijn eerste echtgenote en het huwelijk met zijn tweede echtgenote zaten 81 dagen. Het eerste kind dat hij met zijn tweede echtgenote kreeg werd ruim acht maanden na hun huwelijk geboren. Adrianus Poulus, zo heette de oudere broer van mijn overgrootvader, had geen gras over dingen laten groeien.

Duidelijke taal spreken en kort van stof zijn. Dat hield ik, gek genoeg, aan Tomasso d’Aquino over.

Deze ruimte, dit uiterste randje land, ver weg van stadsgewoel.

Nes, 2020 © Ton van ’t Hof

De Kleine Berg

Een oudere zus van mijn overgrootvader Wilhelmus van ’t Hof stierf, ruim een jaar getrouwd, op haar 29ste. Aan complicaties tijdens een zwangerschap, dacht ik op de gis.

Hun vader woonde in de eerste helft van de negentiende eeuw in een huis aan de Kleine Berg, hartje Eindhoven. Een straat die nog altijd bestaat. Online kwam ik een foto van de Kleine Berg tegen, die begin twintigste eeuw is gemaakt.

Daarop is een man te zien, uiterst rechts, die een lange witte jas aan heeft en een trap vasthoudt. Het zou een huisschilder kunnen zijn. Wie weet is het mijn overgrootvader Wilhelmus wel, die als huisschilder de kost verdiende.

In de Kleine Berg staat een paard-en-wagen, die aan onderhoudslui lijkt toe te horen. Hoewel de kans miniem is dat de vrouw in zwarte rok en witte blouse verwant met mij is, stelde ik me dat toch voor.

En dat ze onlangs trouwde, net zwanger is en dolgelukkig. Ze wacht op iemand. Het warme middageten staat al op tafel.