Tagged:Wilhelm Schmid Wissel reactie discussies | Sneltoetsen

  • tonvanthof 16:55 op 17 October 2017 Permalink | Beantwoorden
    Tags: Günther Grass, , John Ashbery, , Stephen Toulmin, Wilhelm Schmid   

    Nog altijd op zoek naar het beste boek van de wereld (zie o.a. dit bericht) kom ik in Maarten van der Graaffs debuutroman Wormen en engelen (Atlas Contact, 2017) de volgende passage tegen:

    ‘Het maakt uit of en aan wie je een verhaal vertelt. Zowel jouw leven als dat van de ander zal erdoor veranderen. Soms begrijp ik hoe ingrijpend het eigenlijk is om gesprekken te voeren waarin je daadwerkelijk iets wil verduidelijken. Het lijkt simpel, maar dat is het niet.’

    Een boek schrijven is inderdaad niet simpel, laat staan een goed, extraordinair of zelfs levensveranderend boek. Het boek dat in aanmerking wil komen voor ‘het beste boek van de wereld’ dat ík ooit gelezen heb zal van die laatste orde moeten zijn: levensveranderend. Dat boek zal op zijn minst mijn leven blijvend veranderd moeten hebben.

    En er zijn al boeken die dat hebben gedaan. Ze staan in mijn boekenkast. Vijf boeken van vijf blanke mannen (over dit laatste ontluisterende feit volgt nog een bericht). Twee dichtbundels, twee filosofische werken en één roman. In willekeurige volgorde (inclusief jaartal waarin het oorspronkelijke boek voor het eerst werd gepubliceerd):

    • Hotel Lautréamont, John Ashbery, 1992
    • De bot, Günther Grass, 1977
    • Handboek voor de levenskunst, Wilhelm Schmid, 2004
    • Kosmopolis: Verborgen agenda van de Moderne Tijd, Stephen Toulmin, 1990
    • Of Being Numerous, George Oppen, 1968

    Na Oppen en Ashbery ben ik andere poëzie gaan schrijven, Grass en Toulmin hebben mijn kijk op de Westerse geschiedenis ingrijpend veranderd en door Schmid ben ik anders gaan leven.

    Een levensveranderd boek of vijf op driekwart mensenleven. Dat moet beter kunnen.

    In de komende jaren zou ik nog graag een dozijn van dit soort boeken willen lezen. Maar hoe kom ik eraan?

     
  • tonvanthof 15:31 op 4 October 2017 Permalink | Beantwoorden
    Tags: Daniel Wildenstein, David Bromige, Drew Gardner, , Gerrit Kouwenaar, , Levison Wood, Rachel Blau DuPlessis, Ruud Schaafsma, Victor Alexandrov, Wilhelm Schmid   

    Oké. Vooruit dan: ik ben een controlfreak. Geen extreem geval, maar toch eentje die een behoorlijk aantal onzekerheden wil uitbannen. Omdat ik niet graag iets kwijtraak, geef ik veel dingen een vaste plaats. Omdat ik overzicht wil blijven houden, structureer ik onophoudelijk zaken.

    Deze ordentelijkheid strekt zich ook tot mijn boekenkast uit: ik rangschik boeken op auteursnaam, niet op genre, en volgens de letters van het alfabet. Op een van de laatste planken ligt een ongeordend stapeltje lectuur: de boeken die nog gelezen moeten worden.

    Nu ik na enige maanden afwezigheid weer bij Goodreads terugben, heb ik grote drang om deze ongelezen lectuur op mijn Want-to-Read-lijstje te zetten. Verzet hiertegen heeft, weet ik, geen enkele zin. Daar word ik alleen maar ongedurig van. Dit zijn ze dan:

    • Adder onder adders: Mijn jeugd tijdens de Russische revolutie, Victor Alexandrov, De Arbeiderspers, 1966
    • T as in Thether, David Bromige, Chax Press, 2002
    • Flarf: An Anthology of Flarf, red. Drew Gardner e.a., Edge, 2017
    • Vet hart, Koenraad Goudeseune, Bokeh, 2016
    • De stem op de 3e etage, Gerrit Kouwenaar, Querido, 1960
    • 21 Poems, George Oppen, New Directions, 2017
    • The Selected Letters of George Oppen, red. Rachel Blau DuPlessis, Duke University Press, 1990
    • Verder struinen op IJsland, Ruud Schaafsma, eigen beheer, 2016
    • Gelatenheid, Wilhelm Schmid, De Bezige Bij, 2015
    • Monet or the Triumph of Impressionism, Daniel Wildenstein, Taschen, 2010
    • Walking the Himalayas, Levison Wood, Hodder & Stoughton, 2017
     
c
Maak een nieuw bericht
j
volgende post/volgende reactie
k
vorige post / vorige opmerking
r
Beantwoorden
e
Bewerken
o
toon / verberg reacties
t
ga naar boven
l
ga naar log-in
h
hulp weergeven/verbergen
shift + esc
Annuleren
%d bloggers liken dit: