Vanochtend vroeg het ebook & de paperback vervaardigd van Brandsma. Een Friese familiekroniek en een proefdruk van de paperback besteld. Over veertien dagen ligt het als #5 van de Gaia • Chapbooks reeks in de winkel.

Dit boekje vervult me met een zekere trots. Het is de vrucht van diepgravend genealogisch onderzoek dat zich over enkele jaren uitstrekte. Vervolgens is het een kunst om alle losstaande feiten om te zetten in een vlotlezend verhaal. Ik denk dat ik daar wel in geslaagd ben. Een strofe van Rutger Kopland dient als motto:

Want zoals altijd en overal en iedereen
kwamen ook wij weer op het punt
dat we tot geen generatie behoorden,
we lagen er alleen voor

Daarna naar Veenwoudsterwal—één van Frieslands mooiste dorpen—gefietst en bij ‘t Dûke Lûk een boerenbal met patat gegeten. Misschien gaan we morgen terug om er een fluisterbootje te huren en door het natuurgebied It Bûtenfjild te varen.

Met het oog op de naderende hittegolf een limoengroen schaduwdoek & een bevestigingssetje besteld.

Koos van Zomeren—Een jaar in scherven. Hij wil zich niet in een debat mengen en geeft daar als reden voor op: ‘Waar standpunten worden betrokken maakt de waarheid zich klein.’ Een boeddhistische gedachte. Prachtboek, dat ik nu voor de derde keer lees.

Vijf uur. Plop! Mindful drinking!

• Is het dan toch de liefde / die ons in de benen houdt?

• Dronk niet twee, zoals gebruikelijk, maar vier koppen koffie vanochtend.

• Las Marc van der Holsts nieuwe dichtbundeltje en was laaiend enthousiast.

• Herlas Rutger Koplands Het orgeltje van yesterday (1968) en werd een paar keer tot tranen toe geroerd.

• Luisterde naar de nieuwe plaat van Nieuw-Zeelander Marlon Williams, Live at Auckland Town Hall, en was er helemaal ondersteboven van.

• Heb hoogstwaarschijnlijk mondslijmvliesontsteking. Ontkom niet aan een bezoekje aan de dokter. Ik ga momenteel door een periode van verminderde weerstand heen. Mogelijke oorzaken: stress (dood van mijn vader), CLL, combinatie van beide.

• Ontwierp een eerste versie van de omslag voor de nieuwe bundel van Alain Delmotte, die binnenkort als het vierde deeltje van de Chaia • Chapbooks reeks zal verschijnen, en bracht de laatste verbeteringen aan in het binnenwerk.

• Las, afwisselend in zon en schaduw, over Luceberts rafelrand, zijn oorlogsverleden, de periode waarin hij als jongeling, ergens aan de Elbe, vrijwillig meedraaide in de Duitse oorlogsmachine. Het gebeuzel in zijn brieven naar Tiny Koppijn (sic) is nu eens schokkend, dan weer lachwekkend:

‘Inderdaad, een groot gedeelte van ons volk is verwekelijkt, is verjoodst, is ontaard, doch een reden te meer om te vechten voor de zuivere kern die er ongetwijfeld nog in aanwezig is.’

Elk gedicht van Lucebert zal me voortaan ook—jeugdzonde of niet—aan zijn compromitterende houding in de oorlogsjaren doen denken.

• Dat ik gefaald heb, ja, en dat ik daar nu al jaren voor wegloop in plaats dat ik ervan leer. Tot dat inzicht kwam ik tijdens mijn meditatieoefening vanochtend.

Schrale troost: niemand is onfeilbaar. Boemerang: je kúnt niet voor jezelf weglopen.

Het vreet vanbinnen aan me. Dat project dat ik maar niet in goede banen wist te leiden en waar ik ziek van werd.

Ik ben niet perfect. Nooit geweest ook.

• Kocht voor € 9,99 de Verzamelde gedichten (Kindle editie) van Rutger Kopland, een dichter die ik de laatste jaren steeds meer ben gaan waarderen, en herlas Onder het vee, Koplands eerste bundel uit 1966.

• Toen ik zeven of acht was maakte ik al rolschaatsend een smak, waarbij er een stukje afbrak van een van mijn voortanden. Niks geen bloed, hoor, gewoon een stukje eraf. Ik weet nog dat ik thuiskwam en lachend tegen mijn moeder zei: ‘Kijk, er is een stukje van mijn tand af!’ Dat stond wel interessant, vond ik toentertijd.

Later, op de middelbare school, droeg ik mijn haar tot op mijn schouders. Dacht nog dat oorlog spannend was.

Schaamte, 2019 © Ton van ’t Hof