Zes uurtjes in de zon geweest. Tussen Menaam en Engelum hyperden twee kieviten boven een omgeploegd akkertje, waarop Hennie het veldje in rende en fanatiek naar het eerste kievitsei begon te zoeken, dat vanochtend nog niet gevonden was.

De kans dat we tussen deze hompen klei een nestje zouden aantreffen leek mij vrij klein, maar Hennie ging ervoor; er zijn verschillen tussen ons aan te wijzen.

Misschien schreeuwden die kieviten wel zo omdat ze hun geboortegrond overhoopgehaald terugvonden, dacht ik nog, terwijl ik Hennie nauwlettend volgde. Ze zocht en zocht maar vond niks.

Thuis nog even De kievit van Rinke Tolman erop nageslagen: er zijn ooit kieviten gesignaleerd die niet in grasland maar in ‘aarden walletjes’ aan het broeden waren. Het had dus gekund.

Menaam, 2019 © Ton van ’t Hof