Omdat het er eens van komen moest: ik ben vanochtend begonnen in Marcel Prousts Op zoek naar de verloren tijd 1. Kant van Swann. Waarom nu? Omdat het ineens—vanuit mijn diepe zelf—in me opkwam. Geen specifieke aanleiding, of het moet Murakami’s ophemelen zijn geweest van enkele grote 19e-eeuwse schrijvers, waarbij hij Proust overigens niet noemde.

Plantenbak van cortenstaal in de achtertuin geplaatst. De nieuwe bak moet nog met roest overdekt worden. Na 3 maanden is de achtertuin nu zo goed als af.

Onder de vlag Gaia • Paperbacks reeks zal volgend jaar mijn Dingen & structuur. Journaal 2019 verschijnen. Vanmiddag heb ik de maand januari geredigeerd en gezet.

Wat zullen we nu weer hebben? Jawel, we overwegen de aanschaf van een 2e-hands motorkruisertje.

‘Klimaatsceptici spelen vandaag een beetje de rol van de hansworst die je op een feestje komt vertellen dat zijn kettingrokende opa toch maar mooi 92 jaar is geworden.’—Pieter Leroy, hoogleraar milieu en beleid aan de Radboud Universiteit