In The New Yorker staat een artikel over een live streamer, Paul Denino, die met de instant verfilming van zijn leven (enkele uren per dag) duizenden euro’s per maand verdient. Wat daarbij stress oplevert: de voortdurende jacht op content; het publiek moet immers wél worden vermaakt! Als je niet uitkijkt verwordt je leven tot een louter zakelijke aangelegenheid:

‘If your job is to constantly share your life, your life becomes a product that you are selling, and every moment, even the worst one, can be a lucrative opportunity to please your audience.’

Wie een glimp van Denino’s ongerijmde leefwereld wil opvangen, kan op YouTube terecht. Gelukkig word dit blog maar door anderhalve man en een paardenkop gevolgd; ik wil graag mezelf blijven.

Vervolgens op de fiets naar de eierboer. Onderweg, in het weidegebied De Blinde Meer, tientallen foeragerende kieviten gezien. Blijkbaar zijn hier ondanks de droogte nog wormen en insecten te vinden. In Vogels in Friesland lees ik dat er in de droge zomer van 1959 honderden kieviten van de honger omkwamen. Ik hoop dat de soort niet opnieuw door dit ongelukkige lot getroffen wordt. De trek naar het zuiden begint normaliter pas over enkele weken.

De eierboer had (nog) geen eieren liggen in zijn stalletje langs de weg. Ook was er niemand op het erf aanwezig. Dus onverrichter zake weer teruggekeerd.

De rest van de dag zo min mogelijk energie weten te verspillen.

872FF7F5-8A2D-49A9-94A1-3AA2A7D3165F
De Blinde Meer, Jelsum, 2018 © Ton van ’t Hof