22.08.2019

Mentaal ingestort. Plaatsen van blogberichten opgeschort. Ervaar momenteel te veel druk van een dagelijkse publicatie. Voel daarnaast ook al enige tijd de behoefte om wat langere en meer doordachte stukjes te schrijven, over poëzie en genealogie vooral.

24.08.2019

04.32 uur. Nauwelijks geslapen. Nog altijd geestelijk naar de kloten. Moet het dichtersuitje dat voor vandaag gepland staat—ik zou met Gert en Nanne eerst het Museum de Fundatie in Zwolle bezoeken en vervolgens wat eten & drinken—noodgedwongen afzeggen. Rust, rust, rust.

Ik zou het een lichte vorm van neurose willen noemen, waarmee ik sinds ik weet dat ik CLL heb zo nu en dan kamp.

25.08.2019

Mijn lichaam als een bus, een oude bus onderhand. Lang heb ik gedacht dat ik als chauffeur voorin zat en de bus bestuurde. Later wist ik wel beter: ik zat niet voorin, maar ergens in het midden, in de verder lege bus, die uit eigen beweging reed. Zag vanochtend nieuw licht: er zit geen kip meer in de bus, die zich rustig voortbeweegt en twee grijsblauwe ogen heeft.

26.08.2019

‘Tjee, dat schiet ook alweer op, die Finish vaatwastabletten.’
‘Nou, ‘t leven schiet überhaupt op, weet je.’

Besloten om na vijftien maanden dagboekschrijverij het over een andere boeg te gooien: geen korte aantekeningen meer over de gebeurtenissen van de dag, maar wat langere doordachte stukjes die overal over mogen gaan. De dagelijkse publicatiedruk in combinatie met insluipende sleur bracht me tot deze beslissing. Verandering van spijs doet eten!

Alle stukjes zullen worden gebundeld tot een boek: Dingen & structuur. Journaal: juni 2018-augustus 2019.

Heb wel wat last van ontwenningsverschijnselen.

27.08.2019

Nieuwe titel voor dit blog: Blaarkop.

Vanochtend om 5 uur naar beneden gestommeld voor een Zantacje en een paracetamolletje. De witte wijn had gisteren uitstekend gesmaakt, maar de twee afsluitende grappa’s waren aangekomen als mokerslagen.

Ik was rond lunchtijd met de trein in Amsterdam gearriveerd, waar Tim op een vega bowl bij SLA in de Utrechtsestraat trakteerde. Daarna boeken gekocht bij Scheltema: De genialiteit van vogels van Jennifer Ackerman, Hij schreef te weinig boeken van Herman Brusselmans, Bundels van het nieuwe millennium. Nederlandse en Vlaamse poëzie in de 21e eeuw onder redactie van Jeroen Dera & Carl De Strycker en Hoe Hollands wil je het hebben van Bas Heijne. De genadeloze zon joeg ons vervolgens Café de Jaren in, waar we een tafeltje aan het open raam vonden. Tegen vieren schoven Gert de Jager, Nanne Nauta en Mark van der Schaaf ook aan.

Nadat we waren bijgepraat over onze oudemannenkwalen hebben we de literaire wereld binnenstebuiten gekeerd. Ondertussen naar La Storia della Vita aan de Weteringschans verhuisd voor een klassiek Italiaans diner. Gert verklapte dat hij níet aan een roman werkte, nooit aan een roman heeft gewerkt en ook niet van plan is om dat in de toekomst te gaan doen. Ook had geen van ons de laatste bundel van Nachoem M. Wijnberg gelezen. Van de programmering van Perdu begrepen we geen snars meer. Enzovoorts. In jolige stemming om middernacht terug in Leeuwarden.

Vanuit de trein zag ik op de heenweg grote delen van de Oostvaardersplassen diep geel kleuren, oorzaak: bloeiend jacobskruiskruid. Ik voelde me afgebluft.

99175B6B-4C81-4B72-B58A-1E1731060BF5
Oostvaardersplassen, 2018 © Ton van ’t Hof