Ik wil een levend landschap. Herstel van biodiversiteit.

In Nederland houden we 900.000 eenden in megastallen. Zes tot zeven eenden per vierkante meter. ‘Deze eenden brengen hun leven door zonder ooit water te zien. Ze kunnen niet zwemmen, zich nauwelijks wassen en hun hele leven gaat voorbij zonder dat ze zelfs maar een keer kopje-onder gaan. Hun zwemvliezen blijven ongebruikt. Hun verenpak wordt vies, hun ogen raken vervuild en hun neusgaten verstopt.’

Hennie en ik eten steeds minder en uitsluitend nog biologisch vlees. Maar, en ik stel me deze vraag steeds vaker, waarom eet ik überhaupt nog vlees?

Lees wat in Mikhail Guermans Albert Marquet: The paradox of time (Parkstone/Aurota, 1995) en vraag me af waar sommige kunstcritici het toch vandaan halen! In een poging om Marquets meesterschap te typeren zegt Guerman het volgende:

‘Motifs drawn from real life always dominate in [Marquets] paintings. But austerity of selection, lyrical asceticism, the ability to accentuate the essential and to attain a peculiar sense of stability, not simply to arrest the moment (as the Impressionists did), but to endow it with a kind of permanence, even a sense of eternity – that Marquet did have on a par with the greatest achievements of the twentieth century.’

Hoe algemeen kun je het maken? Deze typering geldt voor veel impressionisten en post-impressionisten. Mij vallen bij het bestuderen van Marquets schilderijen, in vergelijking met Monet bijvoorbeeld, twee dingen op:

  1. De zeer losse penseelvoering, alsof Marquet zijn penselen steeds aan het uiterste puntje, zo ver mogelijk weg van de varkensharen, vasthield. Hij maakte ook, in tegenstelling tot veel andere schilders in zijn tijd, meer van ronde dan vlakke penselen gebruik.
  2. Een zekere mate van abstrahering; Marquet bracht weinig details aan, speelde met vlakken en omlijningen en gebruikte felle kleuren, wat zijn schilderijen meer dan eens een stripachtige uitstraling geeft.

Marquets sfeervolle doeken laten, meer dan die van Monet, plenty ruimte voor de verbeelding van de kijker.