Muziektherapie voor druiven, kopte de krant van de week. Sinds 2008 klinkt al in honderden Franse wijngaarden muziek: om druiven te helpen in hun strijd tegen schimmels. Rond Bordeaux is de druivensterfte met 75% gedaald.

Nu is ook onze druif door schimmel aangetast. Daarom zette ik vanochtend maar eens een draagbare speaker in een vensterbank en liet Rondo alla Zingarese van Brahms door de achtertuin galmen.

‘Ze zijn niet allemaal gek hier,’ zei mijn moeder gisteren in de recreatieruimte van haar nieuwe verblijf, terwijl ze aandachtig om haar heen keek en van haar glaasje rode wijn nipte.

Nee, ik schrijf poëzie geen stille kracht toe. Anderen doen dat wel. Dikwijls in schimmige taal. Zoals Michael Cross, in zijn serie op Jacket2 over ‘de ontologische status’ van het gedicht:

‘Dit is de ware aard van de excessiviteit van het gedicht: het op losse schroeven zetten van de werkelijkheid door het amplificeren van haar breuklijnen, het vinden van een weg naar generatieve noviteit door het verstoren van ingewortelde opdelingen als subject/object en schrijver/lezer.’

Het heeft iets religieus.

Bericht van lieve nicht E. De behandeling van haar ernstig zieke echtgenoot A. is nog alleen gericht op ‘kwaliteit van leven’. Even bood niets me meer vertroosting.

Mijn moeder zegt dat ze is geboren aan de Postdwarsweg 15 te Nijmegen. Door in oude kranten en adresboeken te snuffelen heb ik achterhaald dat haar ouders in april 1935 verhuisden van Groesbeek naar de Elzenstraat 38 te Nijmegen, en in 1936 inderdaad aan de Postdwarsweg 15 woonden. Mijn moeder kwam in oktober 1935 ter wereld. In april van datzelfde jaar, tijdens de verhuizing van Groesbeek naar de Elzenstraat, verkeerde mijn grootmoeder dus al drie maanden in gezegende omstandigheden. Zouden mijn grootouders nog voor de geboorte van mijn moeder zijn verkast naar de Postdwarsweg of pas erna?

Nog een opmerkelijk detail: in tegenstelling tot de adresboeken in de jaren ervoor staat er in de editie van 1951 dat er naast mijn grootvader (met zijn gezin neem ik aan) ook nog de personen J.F.H.J. Elbers en B.J. Klein Gunnewiek aan de Postdwarsweg 15 verbleven. Mijn grootouders hadden op dat moment al negen kinderen. Dat moet een hele bedoening zijn geweest. Hielden ze wellicht kostgangers om wat centjes bij te verdienen?

Postdwarsweg 15, Nijmegen, via Google Maps

Iets. Dat uit niets is ontstaan. Zonder aanleiding noch oorzaak. Het heeft zich eerder voorgedaan. Ging gepaard met een big bang. En was een waar mirakel!

Potverdomme, Gert. Verpletterende tekst!

Dronk tussen 07.30-08.30 uur vier koppen koffie & een beetje; Royal Estate Java.

Lang geleden, het moet eind jaren negentig zijn geweest, dacht ik ineens, zonder aanleiding noch oorzaak: oké, misschien kan ik ook wel een roman schrijven. Dat bleek, na honderd moeizaam tot stand gekomen bladzijden, niet zo te zijn. Uit niets was niets ontstaan.

Heb mettertijd een allergie ontwikkeld voor academisch gezwam over poëzie. Een voorbeeldje dat ik vanochtend tegenkwam:

‘Het gedicht vormt (en wordt gevormd door) potentiële energie die resoneert met vrijwel onzichtbare gebeurtenishorizonten en die de autonome contouren onderscheidt van afzonderlijke operationele systemen (onderwerp van object van wereld).’—Michael Cross

Schei toch alstublieft uit met die dikdoenerij, man.

Nog gefietst (ca. 2,5 uur) en dingen geregeld voor ma (o.a. bewind & mentorschap, ca. 2 uur).

Anoek & Tikoes enkele dagen op bezoek!

Raerd, 2019 © Ton van ’t Hof