Liet me met een bus naar Museum Dr888 vervoeren voor een bezoek aan de tentoonstelling Bauhaus en Drachten. Ik heb iets met Bauhaus, dat strakke, ogenschijnlijk eenvoudige, wat voor functioneel doorgaat maar het zelden is. Er lagen twee prachtige vloerkleden.

Hennie houdt er niet zo van maar ik vind het goddelijk: in olijfolie en citroensap gekookte bleekselderij; met wat suiker en een snufje zout veertig minuten laten pruttelen.

Las een naar het Engels vertaalde haiku van Basho die ik nog niet kende maar wel ijzersterk vind. Hij schreef het drieregelige gedicht nadat hij was overweldigd door de schoonheid van het eiland Matsushima:

Matsushima ah!
A-ah, Matsushima, ah!
Matsushima ah!


– Matsuo Basho

Wat ik zie is niet wat er is, hoewel er absoluut iets is wat ik denk te zien.

Miedum, 2019 © Ton van ’t Hof