Zo werken dingen dus

Literatuur of muziek? Dan toch muziek.

En waarom het ene nummer me meer boeit dan het andere? Ik kan er geen zinnig woord over zeggen. Maar op mijn begrafenis wordt een nummertje van Man an Ocean gedraaid.

En een gedicht van John Ashbery voorgedragen.

Mijn ziel is het met hun klanken eens.

Ochtend. Ik las (nog meer) nieuws en realiseerde me (opnieuw) dat dingen niet oké zijn. Dingen waar niets meer aan valt te doen. Honderdduizenden mensen zijn al gedood door het coronavirus, een deel van het poolijs is al weggesmolten, talloze plant- en diersoorten zijn al verdwenen, de kloof tussen arm en rijk is al om je de ogen uit het hoofd te schamen, etc. Het zijn kwade tijden.

Zwijnenstal. Schouders eronder, potverdomme.

Wat? Eet Zuckerberg alleen dieren die hij eigenhandig heeft gedood?

Sinds lange tijd weer eens buiten de deur geluncht: patatje oorlog met ui & een kroket.

Nog een uurtje door de weilanden gekuierd, waar volop werd gemaaid door boeren.

Zo werken dingen dus.

Brantgum, 2020 © Ton van ’t Hof