Aanmoediging

Gisteren is Gert [de Jager] bij ons langs geweest. Hij zag er topfit uit. Uiteraard hebben we, goed geluimd en bij vlagen gematigd optimistisch, geboomd over poëzie en verwante zaken. Hij moedigde me aan om weer wat vaker over poëzie te schrijven, ik twijfelde.

Ik krijg weer een pens. Actie graag!

Mijn betovergrootouders Ludovicus Bartholomeus Baijens en Johanna Gertruda van Hooff, van wie ik gisteren een foto publiceerde, kregen zes zonen en een dochter. Vier (!) zonen stierven kort na hun geboorte, twee zonen werden net als hun vader huisschilder en dochterlief trouwde, jawel, met een huisschilder.

Tussen de middag een tosti gegeten.

En vervolgens dan toch een nieuw blog aangemaakt, poëzielog, waarop ik vanaf vandaag mijn aantekeningen over poëzie zal publiceren.

Raard, 2020 © Ton van ’t Hof

Betrekkingen

Adam Smith was nogal geobsedeerd, hoorde ik, door samenhang.

Een van mijn betovergrootvaders heette Daniel, zonder puntjes op de e. Als hij daarentegen zijn handtekening zette, plaatste hij steevast een dubbele punt achter zijn enige voorletter: ‘D: van ’t Hof’.

Al om 11.30 u. op mijn luie reet in uitbundige zon. Boek: The Value of Ecocriticism.

‘Denken als een berg.’

Van twee andere betovergrootouders, Ludovicus Bartholomeus Baijens en Johanna Gertruda van Hooff, kreeg ik een foto in handen, die eind 19e eeuw is gemaakt. Ik zocht naar gelijkenissen maar vond ze niet. Bij Johanna moest ik wel denken aan het Nepalese segment (0,8%) in mijn DNA.

Ludovicus Bartholomeus Baijens & Johanna Gertruda van Hooff