Uiteindelijk houd niemand de boel bij elkaar, bedacht ik me gisteravond, terwijl de zon onderging en vogels slaapliedjes zongen. Alles verandert, dát is de constante.

‘Deze dauwdruppelwereld / is maar een / dauwdruppelwereld / en toch’ —Kobayashi Issa

Ook als ik over mijn eigen leven schrijf, verwerk ik geregeld teksten van anderen, hervorm ze voor eigen gebruik. Schrijven wordt dan nóg interessanter voor me, aangenamer ook.

Vanochtend boodschappen gedaan in Millbrook. Daarna koffie gedronken op ons terras. Vóór ons strekte de zee zich uit, de grote zee, waarop drie, vier piepkleine witte zeilen.

‘s Middags, op het strand, liet ik mijn gedachten gaan over de grammatica’s van ronddobberen en met man en muis vergaan. Niet zomaar, hoor: ik ben graag áán zee, niet op.