Ik ben nu

Ik ben nu iemand anders dan toen. Dat is de moraal van het verhaal. Ik ben veranderd. Ooit werd ik Bartje genoemd, nu niet meer. Wat perspectieven opent. Wie zou ik morgen, overmorgen of volgend jaar willen zijn? Wie. Niet wat of waar.

Oneindig ik. Mits ik de juiste keuzes maakt. Heel blijft.

Katy Lederers Winter Sex (Wave Books, 2002) maakte deel uit van een winteraanbieding en plofte – ik kende het werk van Lederer nog niet – enige weken geleden op mijn deurmat. Niet mis. Dat werk.

EEN NIEUWE MANIER OM TE LEVEN

Ik ben het vergeven van als meer dan beu
Gedurende de nacht. Een forum voor ernstigheid is als
Een interventie. Blij te worden gecast
In de rol van een serieuze hulp als een knap ding voor het geheugen.
Als een uitdagend ding in het ware geheugen.

Een gehechtheid als bomen is helemaal niet hetzelfde
Als een menselijke gehechtheid.
Een bel horen rinkelen en er dan een bel in stoppen
Is als bomen die de zon horen en er dan
Een zon in stoppen als dorst.

Katy Lederer
Vertaling Ton van ’t Hof

Ik ben er nog niet uit of Lederer hier wil afrekenen met de vergelijking, de metafoor, of dat ze deze vormen van beeldspraak bejubelt. Ik heb dus ook nog geen idee welke ‘nieuwe manier om te leven’ ze voorstaat. En wie weet is het oproepen van mijn twijfel wel de bedoeling van het gespeel met ‘als’. In dat laatste geval zou je dit gedicht als een conceptualisering van mijn desoriëntatie kunnen beschouwen. Wat de boel een filosofisch tintje meegeeft.

Leven in twijfel. En toch keuzes maken. Dat is óók een poëtische uitdaging.

(Dit bericht verscheen eerder, op 28-02-2013, op 1hundred1.tumblr.com.)