Het ‘heil’ van de markteconomie

1. Felix Bernstein: Binnen de nagelaten procedurele structuren van het ‘netwerk’ en het ‘concept’ verbinden postconceptuele dichters affect, excentriciteit, ego, lyriek en zelfbewust narcisme met elkaar. Enkele postconceptuele dichters: Sophia Le Fraga, Andrew Durbin, J. Gordon Faylor, Trisha Low, Josef Kaplan, Joey Yearous-algozin, Holly Melgard, Danny Snelson, Steve McLaughlin en Steve Zultanski.
2. Lady Gaga wordt door Bernstein het ‘beroemde nichtje’ van postconceptuele dichters genoemd.
3. Voedselfilosoof Julian Baggini: ‘Laten we ons louter leiden door genot, dan raken we in paniek, moet het beter en willen we meer.’
4. Nogmaals Baggini: ‘Vernieuwing moet, maar binnen de traditie.’
5. Nogmaals Bernstein: De postconceptuele dichter kan na de doodverklaring van de auteur en die van de tekst nog één vernieuwingsgedachte poneren: de doodverklaring van het werk zelf, wat gelijkstaat aan de dood van de lezer, die hier moet worden geïnterpreteerd als de close reader of de analytische of esthetisch oordeelkundige lezer. Dit leidt of zou moeten leiden tot gedichten die niet voor de consumptie zijn bedoeld, die niet ter illustrering van immorele of morele aangelegenheden kunnen worden gebruikt, die zich onttrekken aan het ‘heil’ van de markteconomie.
6. Soms moet je zaken even laten bezinken voordat je verder gaat.

(Dit bericht verscheen eerder, op 04-11-2014, op 1hundred1.tumblr.com.)