Lichterlaaie

Na de meditatieoefening rammelde mijn buik vanochtend ongerechtigheid. Desondanks de koelkast níet geplunderd, maar een kleintje havermout genuttigd. Daarna klusjes opgeknapt en een kort bezoek aan mijn moeder gebracht.

’s Middags, onder de bomen, studie gemaakt van het leven van Philip Whalen, ditmaal van zijn hechte platonische relatie met Joanne Kyger.

Om me heen openden rozenknoppen zich.

Van Whalen is, volgens biograaf David Schneider, niet één seksuele relatie bekend.

Stelde vast dat er een ringmus in onze tuin broedt (drie groene, gemarmerde eitjes).

Mijn geest fladderde. Zon stond in lichterlaaie. Ik probeerde terug te keren naar mijn boek maar mijn aanwezigheid werd een gedachte.

Hoog als een vlieger.

Brantgum, 2020 © Ton van ’t Hof

Boekenlijstjes? Ik verafschuw ze! en las dit jaar tot nu toe 91 boeken en gaf 9 ervan de hoogste score, 5 sterren:

  • Five Poems, Joseph Massey
  • Deutschboden. Participerende observatie, Moritz von Uslar
  • There You Are: Interviews, Journals, and Ephemera, Joanne Kyger
  • Inleiding tot het Zen-Boeddhisme, D.T. Suzuki
  • Een jaar in scherven, Koos van Zomeren
  • Wij zijn politiek. Het denken van Daan Rovers, Marc van Dijk
  • A New Silence, Joseph Massey
  • John Ashbery and American Poetry, David Herd
  • De buitenjongen, Paolo Cognetti

Deed de laatste boodschapjes in stromende regenval, hing de hele middag boven dampende pannen en negeerde mijn emoties niet bij het beoordelen van de bereidingen: f*cking lekker!

Leeuwarden, 2019 © Ton van ’t Hof

‘De ene dag na de andere / Perfect / Ze passen allemaal.’ —Joanne Kyger

Leef & leer.

Wolken boven de Dokkumer Ee, verrukkelijke patronen, en wij er fietsend onderdoor.

Thuis is de wind een pak minder koud!

Door onze zonovergoten tuin slingert zich al zoemend een hommel.

Hennie komt, ter verfraaiing van de buitenruimte, aanzetten met een trompetbloem, kleipot & roestige boeddha. We schuiven met dingen totdat de harmonie is weergekeerd.

Kerkklokken kondigen tegen 16.00 uur een heilige mis aan.

‘Rockmuziek nam in die tijd een deel van de maatschappijkritiek over.’

Waarheen mijn bewustzijn maar fladdert.

En zo wordt de dag stukje bij beetje vorm gegeven

& houd ik tegelijkertijd iets over van wat er vandaag gaande was.

Wyns, 2019 © Ton van ’t Hof