Blijf maar klooien met de naam van dit blog. Heb nu gekozen voor Groetjes uit Ljouwert, in navolging van Jeroen Brouwers’ nouveau journal – ik jat ook werkelijk alles – Groetjes uit Brussel (Manteau, 1969). Ondertitel: schrijversdagboek, want dat is uiteindelijk toch wat het is.

Het is me vaker overkomen: dat ik na publicatie van een nieuwe bundel poëzie de poëzie even niet kan uitstaan. Zo nu ook. Sinds Dichter & andere dingen begin oktober verscheen boezemde elk gedicht dat ik onder ogen kreeg me afkeer in. Blijkbaar de wijze waarop ik me van mijn geesteskinderen ontdoe. Maar er is verandering op komst: de Poëziekrant die vandaag op de deurmat viel werd niet, zoals het vorige exemplaar, linea recta in de prullenbak gedeponeerd. Dit nummer ga ik weer lezen.

Nog wat geschetst – het was heerlijk weer – vanmiddag, vlakbij huis. Het schuitje met graafmachine verdween echter al na een kwartiertje uit zicht, waardoor ik ter voltooiing uit mijn geheugen moest putten.

0BA165AD-53E4-4E08-82D0-FA1743230B93
Blokhuisplein, Leeuwarden, 2018 © Ton van ’t Hof