Langzaam en bewust vorm geven aan je leven; het hoeft niet onmiddellijk af, weet je. Het proces, de geleidelijke verandering, is vele malen interessanter. Zo hield ik mezelf voor vanochtend. Wat een geleuter.

Enkele jaren terug las ik regelmatig in de eerste echte Van Dale, die in 1874 werd voltooid door Johan van Dale’s leerling—Johan overleed in 1872 aan de pokken—Jan Manhave. Als ik een in onbruik geraakt woord tegenkwam plaatste ik dat ter lering en vermaak op mijn Facebookpagina. Vandaag duikelde ik in mijn digitale bibliotheek de facsimile van die eerste uitgave weer op en vervolgde mijn speurtocht:

ADHIBEEREN (ik adhibeerde, heb geadhibeerd), gebruiken, toelaten, aanwenden; geven, verleenen, toe-, bijvoegen.

Lunch: soep gemaakt van de restjes spitskool en taugé die gisteren waren overgebleven.

Vrij krachtige westenwind. En dan trap je je hier, een en al weiland, de kolere. Toch gegaan met die banaan. Onderweg rietgors & tureluur. En bier & bitterballen. Yeah!

Miedum, 2019 © Ton van ’t Hof