Die volksliederen van Brazilië en Mexico! Hoempapamuziek, juntagroove!

De orpheusspotvogel rukt op naar het noorden, lees ik in de onvolprezen vogelrubriek van Jan de Jong in de LC. Een zangvogeltje zo groot als een espressokopje. En zonaanbidder. Resideert ‘s winters in West-Afrika en ‘s zomers vooral in Zuid-Europa. Maar nu het overal warmer wordt vliegt hij steeds vaker nog een stukje door. Eind juni werd voor het eerst ‘een broedgeval’ in Friesland waargenomen. ‘De roep is een snelle, droge, musachtige ratel tr trrrrrrrrr.’ Uit het feit dat niets bij het oude blijft valt ook hoop te peuren.

Sinds een jaar hoef ik niets meer te betekenen, niemand meer te zijn. Ik geniet een uitkering, wordt betaald voor niksdoen. Formeel: voor bewezen diensten. En hoewel ik het niksdoen inmiddels bijna volledig heb weten te omarmen, huist er nog altijd wat schuldgevoel in mij. Ik had niet gedacht dat ik dat gevoel zo lang bij me zou blijven houden. Niksdoen als grote zonde, dat moet me toch ooit zijn aangepraat.

EA05B2B4-232A-475C-AB0B-E649BC50A8D2
Cornjum, 2018 © Ton van ’t Hof