Van de week zagen Hennie en ik de film Final Portrait, waarin de Zwitserse schilder en beeldhouwer Alberto Giacometti (1901-1966) zijn laatste grote portret schildert. Geoffrey Rush vervult als Giacometti een glansrol. De film is gebaseerd op het boek A Giacometti Portrait, waarin de Amerikaanse kunstcriticus James Lord, die model zat voor dit laatste grote portret, zijn verhaal vertelt van de totstandkoming ervan. Het is 1964. Giacometti schildert Lord in drie weken tijd. De film speelt zich grotendeels af in het kleine Parijse atelier van de Zwitser. Giacometti wordt door Rush neergezet als een innemende bevlogen kunstenaar. Final Portrait heeft grote indruk op me gemaakt. Omdat ik geloof dat Giacometti me nog het een en ander te vertellen heeft over de schilderkunst, heb ik na afloop van de film direct Lords Giacometti: A Biography besteld, dat in 1985 verscheen en waar Lord vijftien jaar aan werkte.

In deze biografie wordt onderstaande foto uit 1909 beschreven, waarop het gezin Giacometti te zien is. Lord vraagt zich af wat de blik zou kunnen betekenen die Alberto en zijn moeder uitwisselen.

5552A7E3-497F-4132-A35E-DD5B87D9FDFA