08.00 u. In een krantenartikel waarin wordt uitgelegd waarom 55% van de stemgerechtigde Brazilianen voor de openlijk discriminerende Bolsonaro kozen, las ik dat er in Brazilië jaarlijks ruim 60.000 mensen worden vermoord. ‘Meer doden dan in welke oorlog ook uit de laatste decennia.’ Ik liet het cijfer even op me inwerken en zette vervolgens het espressoapparaat aan.

13.10 u. Als ik in een roman iemand op 58-jarige leeftijd met prepensioen zou sturen, nou dan wist ik het wel. Ik zou hem het eerste prepensioenjaar laten worstelen met zijn surplus aan vrije tijd en het gemis van verantwoordelijkheid. Hij zou wat kwakkelen met zijn gezondheid en elke dag een frisse neus halen. Hij zou aan het begin van zijn tweede prepensioenjaar tot de conclusie komen dat het hebben van zo min mogelijk verplichtingen een groot goed is. Hij zou een blog bijhouden waarop hij dagelijks stukjes publiceert, al dan niet uit de persoonlijke sfeer. Hij zou soms voor en dan weer faliekant tegen betutteling zijn. Ik zou hem tijdens wandelingen een dictafoon laten gebruiken om zijn gedachten vast te leggen. Hij zou zeggen dat de dood je óók ontzet van alle zorgen en je in zekere zin herenigt met alles en iedereen die al eerder verscheiden is. Hij zou iemand zijn die een traantje wegpinkt bij het geluid van ritselende bladeren.

21.49 u. Met een oude kameraad whisky gedronken in Paddy O’Ryan.

5B838D5A-ECBD-422A-9FE4-04F3A813EE15
Leeuwarder Bos, 2018 © Ton van ’t Hof