Situeringen (1)

Wandeling naar Station Amsterdam Amstel om fiets op te halen

(foto 1) Vertrek uit Geleenstraat om 09:40.

(foto 2) Boven het geraas van het verkeer uit zingen vogels hun lied. Ik ruik bloeiende rododendrons. In mijn mond vermengen tandpasta en koffie zich. Onder mijn schoenzolen hardgebakken trottoirtegels. Ik wist niet dat Domino’s zulke grote pizza’s bakte (zie oranje doos): FAMILY XXL (doorsnede van 40 cm)!

(foto 3) Achter me het geluid van autobanden die over tramrails rijden: tuh-dum tuh-dum. Voor me gemaaid gras dat de neus prikkelt. Mijn tong wordt een zilte smaak gewaar. Een lichte wind brengt verkoeling. ‘Bouwmeester’ (zie foto) is een mooi woord, dat ik tegenwoordig nog zelden lees of hoor, ingeruild lijkt te zijn voor het scherpere ‘architect’. Ik zie nu pas dat de liftschacht van het 12-verdiepingenhuis (ontworpen door J.F. Staal) geen lift maar een trap bevat, dus geen liftschacht is maar een trappenhuis.

(foto 4) Het wordt warmer, ik trek mijn spijkerjasje uit. Zie dan een Europese vlag op twee hoog. Waarom dat? Op het naambordje dat bij de woning hoort staat ‘Blaisse & Hoopman’. Verder geen aanwijzingen. Hoop op wat? Op een balkon jankt een hond naar z’n baasje, die beneden staat (mijn interpretatie). Er rolt een zweetdruppel uit een van mijn oksels. Ik sta in de Vrijheidslaan, een naamgeving die, vermoed ik, met ‘onze’ bevrijding in 1945 heeft te maken. De Tweede Wereldoorlog, denk ik dan, is voor mijn kinderen een even ver-van-mijn-bed-show als de Eerste Wereldoorlog voor mij.

(foto 5) Aankomst bij fiets om 10:24.

Procedure: tijdens de wandeling werd om de vijf minuten gestopt om foto’s te maken en gewaarwordingen & gedachten te noteren.

(Dit bericht verscheen eerder, op 11-05-2015, op tonvanthof.tumblr.com.)