08.25 u. Dacht even terug aan een telefoongesprek met mijn moeder gisteren:

‘Hoi ma.’

‘Uh …’

‘Met Ton.’

‘Ah … ben jij het!’

‘Ja, ik ben het. Hoe gaat-ie?’

‘Nou …’

‘Nou?’

‘Nou, nee!’

‘Nee?’

‘Nee. Jij bent er niet.’

11.10 u. Weinig vogelverkeer in de Hempensermeerpolder: een vlucht ganzen, wilde eenden, kraaien en een waterhoen. Dacht even een reuzenstern te zien, maar dat kan natuurlijk niet. Wel een kleine vuurvlinder kunnen fotograferen. Wat ik te laat zag: een enorme hondendrol.

11.49 u. Lid geworden van de Partij voor de Dieren.

15.56 u. Begonnen in Brieven uit Genua van Ilja Leonard Pfeijffer. Na Ewald Engelen komen Pfeijffers politieke mijmeringen nogal onnozel over:

‘Politiek is idealiter een zaak voor professionals.’

De Stef Blokjes van deze wereld, zeg maar.

21.28 u. Kamiel Choi met dochter Miru op bezoek gehad; verdomd gezellig. Nooit geweten dat-ie met z’n gezin in Seoel woont!

90F5FA70-A4CC-4FF2-A4CE-E8A2F3EEAFF8
Kleine vuurvlinder, Hempensermeerpolder, 2018 © Ton van ’t Hof

08.01 u. Smeedde: Keep it simple & omarm het leven. Schonk een kop thee in. Keek naar Het Schrijvershuis en zag een vermoeide Adriaan van Dis en schuchtere Nina Polak. Begreep Van Dis’ boodschap maar al te goed: schrijven is afzondering, eenzaamheid.

11.58 u. Aardappelen (krieltjes), groenten (bieten, wortelen, sla) & eieren gehaald in Engelum; het gewone leventje is weer begonnen. Verder gelezen in Ewald Engelens confronterende analyse van onze politieke beerput, Het is klasse, suffie, niet identiteit!:

‘Voor iedereen met hbo en hoger is Nederland een prachtig land, waarvan de elite zichzelf kan feliciteren met hoge posities op lijstjes die alleen de eigen klasse aangaan. Voor de lagere middenklasse en daaronder is er een totaal andere realiteit. Torenhoge huurlasten, stagnerende inkomens, dure zorg en onderwijs, afkalvende bescherming, toenemende precariteit en een oplopend verschil in sterftecijfers: de rijken worden steeds ouder, de armen sterven jong. Dat is de echte voedingsbodem van het grote ongenoegen. En daar is sinds enige jaren groeiende ergernis over bestuurlijke incompetentie en corruptie bij gekomen. Terwijl de onderklasse haar salaris heeft zien stagneren, is de elite steeds beter voor zichzelf gaan zorgen. De legitimatie is meritocratisch, maar het vertoonde gedrag is niets meer of minder dan inhalig.’

Ik begin steeds beter te begrijpen waarom ik tegenwoordig uiterst links stem. In bovenstaand licht is het zowel begrijpelijk (Rutte en consorten als kaste) als onbegrijpelijk (lees het citaat nog maar eens) dat de dividendbelasting wordt afgeschaft. 

14.29 u. Moest onwillekeurig terugdenken aan een inmiddels onvindbaar Facebookbericht van Martijn Benders van pak hem beet een week geleden, waarin hij de Dikke Pfeijffer beschimpte en Pfeijffer van gemakzucht betichtte. Ik ben het met Benders eens: Pfeijffers bloemlezing is prulwerk. Het is in tegenstelling tot de Dikke Komrij niet gebaseerd op een goed overzicht over het Nederlandstalige poëzielandschap maar hangt van andermans lijstjes aan mekaar. Hierdoor kan er geen sprake zijn van een gedegen selectie van de beste Vlaamse en Nederlandse gedichten van de 20e en 21e eeuw. Bovendien vind ik in deze situatie het schrappen van enkele canonieke dichters niet zozeer getuigen van een eigen smaak maar eerder eigenwijs en arrogant.

Ook Prometheus treft blaam. De bloemlezing had in deze vorm niet uitgegeven mogen worden. Maar blijkbaar had men zoveel vertrouwen in de merknaam ‘Pfeijffer’ dat aan de eis van ‘doortimmerdheid’ voorbij werd gegaan. De redactie opteerde voor verkoopcijfers in plaats van kwaliteit. Jammer.

550CBC24-604C-40B5-A8FB-47C1A8FEC5B6
Ritsumazijl, 2018 © Ton van ’t Hof

Vanochtend stuk voor G. afgemaakt: een tot readymade verheven chat van bijna 1500 woorden. Morgen nóg een keer doorlezen, eventueel nog iets verbeteren en dan opsturen. Dik tevreden.

Geluncht: zelfgemaakte tonijnsalade met appel.

Boeken gekocht bij Van der Velde: Engelenplaque. Notities van alledag 1966-2003 van A.F.Th. van der Heijden en Brieven uit Genua van Ilja Leonard Pfeijffer.

Een Rochefort 10 gedronken op het terras van Kelder 65.

Foto’s (die ik gisteren tijdens onze fietstocht nam) geselecteerd (op twee na allemaal weggegooid) & bewerkt. 

Feedreader doorgenomen en een aantekening gemaakt:

‘De wereld is gewelddadig en veranderlijk – hij doet wat hij wil. Alleen liefde kan ons redden – liefde voor elkander en de liefde die we in kunst stoppen: als ouder; als schrijver; als schilder; als makker. We leven in een aldoor brandend gebouw, waaruit we steeds weer de liefde zullen moeten redden.’ – Tennessee Williams

In De laatste deur van Jeroen Brouwers zitten lezen:

‘Een van de mooiste en opzienbarendste zelfmoorden uit de Griekse oudheid is die van Empedocles van Agrigentum, die vijf eeuwen voor Christus heeft geleefd. Op zekere dag gevoelde deze wijsgeer-dichter geen lust meer in het bestaan en wierp zich in de Etna, – net als, veel later, met een andere bedoeling, de baron Von Münchhausen zou doen.’

Ik heb de tempels van Agrigentum (Agrigento) gezien, met eigen ogen, zeven op een rij, aan de zuidkust van Sicilië. Dat moet eind jaren tachtig zijn geweest en ik was diep, weet ik nog, diep onder de indruk. Als een heerser heb ik uitgekeken over de azuurblauwe zee.

Diner bereid: sambal goreng kool, Madoerese kip, belado van eieren, maïskoekjes, lalab van tomaat, pandanrijst (volkoren).

F7AC1D21-9AA5-4FD8-A38D-EC390E584477
Uitzicht op Wergea, 2018 © Ton van ’t Hof