14.03 u. Onderweg naar de theetuin in Slappeterp opnieuw de mogelijkheden van een tiny house besproken. Het mag ook een bestaand huis zijn dat we verduurzamen; als het maar piepklein is, zich op een afgelegen plek bevindt en voldoende grond heeft voor een moestuintje. Wat we, op abstracter niveau, willen is: kleinere ecologische footprint, lagere vaste lasten, meer rust. Ook tegen elkaar gezegd dat Tim snel uit zijn huidige flat weg moet om in een meer inspirerende omgeving aan zijn herstel te kunnen werken. Via Messenger bevestigde hij dit. Als we terug zijn van vakantie zullen we hem hierbij helpen.

17.22 u. Koffers deels gepakt. Regenjacks mee, want volgens de weersverwachting krijgen we volgende week ook een flinke plens regen over ons uitgestort. Wat we overigens niet zo erg vinden, omdat we van gematigde temperaturen en mooie luchten houden.

19.12 u. Begonnen in mijn eerste Brusselmans, Hij schreef te weinig boeken (2017), en tot nu toe is het behelpen: ‘De boer stak z’n enorme penis in de anus van de vrouw van de postbode. Ondertussen vingerde hij zichzelf want hij had een levensechte kunstkut vastgemaakt in z’n kruis. Hij had ook een koppel kunsttieten op z’n borst gekleefd, en de vrouw van de postbode kneep in de tepels van die kunsttieten en gilde: “Moeder, wat hou ik toch van je lekkere memmen!”’ Kamagurkaësk? Ik moet nog ruim 800 bladzijden.

EF6617A0-515F-4098-A4DB-745AEB6A4FE6

08.23 u. Had vannacht een onwillig spiertje in mijn linkerzij dat zich aldoor samentrok.

16.27 u. Vanmiddag op het zonovergoten terras van restaurant Meer van Lenten, aan de Zoutepoel, een poké bowl gegeten, tussen het glazige jargon van managers en twee dames in regenjas in. Daarna doorgefietst naar de oever van het Sneekermeer, waar we een tijdje naar het skûtsjesilen hebben gekeken.

19.19 u. Thuis gebakken potstro genasjt, met stroop en rookvlees.

20.42 u. Bij Veronica Inside vertelde Herman Brusselmans, voetballiefhebber en fantast, dat onlangs twee goedaardige gezwellen uit zijn darmen zijn verwijderd. Brusselmans’ autobiografie Hij schreef te weinig boeken (832 pagina’s) gaat trouwens eind volgende week mee op vakantie.

6B5DE844-40AB-496B-ACAE-F55A9D37293D
Terherne, 2018 © Ton van ’t Hof

Vanochtend om 5 uur naar beneden gestommeld voor een Zantacje en een paracetamolletje. De witte wijn had gisteren uitstekend gesmaakt, maar de twee afsluitende grappa’s waren aangekomen als mokerslagen.

Ik was rond lunchtijd met de trein in Amsterdam gearriveerd, waar Tim op een vega bowl bij SLA in de Utrechtsestraat trakteerde. Daarna boeken gekocht bij Scheltema: De genialiteit van vogels van Jennifer Ackerman, Hij schreef te weinig boeken van Herman Brusselmans, Bundels van het nieuwe millennium. Nederlandse en Vlaamse poëzie in de 21e eeuw onder redactie van Jeroen Dera & Carl De Strycker en Hoe Hollands wil je het hebben van Bas Heijne. De genadeloze zon joeg ons vervolgens Café de Jaren in, waar we een tafeltje aan het open raam vonden. Tegen vieren schoven Gert de Jager, Nanne Nauta en Mark van der Schaaf ook aan.

Nadat we waren bijgepraat over onze oudemannenkwalen hebben we de literaire wereld binnenstebuiten gekeerd. Ondertussen naar La Storia della Vita aan de Weteringschans verhuisd voor een klassiek Italiaans diner. Gert verklapte dat hij níet aan een roman werkte, nooit aan een roman heeft gewerkt en ook niet van plan is om dat in de toekomst te gaan doen. Ook had geen van ons de laatste bundel van Nachoem M. Wijnberg gelezen. Van de programmering van Perdu begrepen we geen snars meer. Enzovoorts. In jolige stemming om middernacht terug in Leeuwarden.

Vanuit de trein zag ik op de heenweg grote delen van de Oostvaardersplassen diep geel kleuren, oorzaak: bloeiend jacobskruiskruid. Ik voelde me afgebluft.

99175B6B-4C81-4B72-B58A-1E1731060BF5
Oostvaardersplassen, 2018 © Ton van ’t Hof