La Jungle—Past//Middle Age//Future (2019). Mijn moeder zou deze melodieuze herrie van twee Walen niet kunnen verdragen, maar als akoestisch behang bij Martin van Amerongens capriolen in Oost-Duitsland (Heinrich Heine—De Harzreis. Met M. van Amerongen in het voetspoor van de dichter uit 1975) vind ik het wonderwel passen. Van Amerongen:

‘In een café in Sängershausen verbroederen wij met een plaatselijke arbeider, die de verrassende mededeling doet dat in deze gemeente onlangs is gegrepen naar het bij uitstek antikapitalistische wapen van de staking. Nee, het had niets te maken met lonen of werktijden—het lokale bier ging dermate in kwaliteit achteruit dat de bevolking het niet langer pikte.’

Wat ik niet wist: dat Marx en Heine in Parijs een tijdlang bij elkaar de deur platliepen.

Poëzie & proza, kunst & politiek, schrijven & leven; het is werkelijk één pot nat!

Zuid van Leeuwarden nog een jonge stier van de weg gehaald, die samen met een maatje op miraculeuze wijze uit hun weiland waren ontsnapt. Vlakbij Hijlaard door een grutto belaagd, die hysterisch krijsend over onze hoofden scheerde.

Ademloos naar de ploegentijdrit van Jumbo-Visma (‘cloudsoftware voor midden- en grootbedrijf’) gekeken: wat een verplettering van de rest van het veld! Mike Teunissen blijft in het geel.

Grutto, Hijlaard, 2019 © Ton van ’t Hof

En dan komt het telefoontje tóch nog onverwachts: er is een kamer vrij voor mijn moeder in een zorginstelling in Bartlehiem. Maandag ga ik met haar kijken. Ik ben er zelf al geweest. Het is een prachtige verbouwde oude zuivelfabriek aan de Dokkumer Ee. Er ligt een grote tuin omheen en ze houden er kippen, konijnen en pony’s. In de omgeving verder niets dan weiland, koe, schaap, paard en hier en daar huis. Mijn moeder zal er verrukt over zijn. Maar er wonen ook oudjes die lichamelijk en geestelijk al (veel) verder heen zijn. Daar zal ze moeite mee hebben. Maar we laten haar ditmaal geen keus; langer in Almere blijven wonen is simpelweg geen optie meer.

Nog 999.999.999.999 bomen te gaan; wij hebben er nét eentje geplant. Die was overigens wel wat duurder dan € 0,27. Toch een tof klimaatidee. Nu de organisatie nog.

Heinrich Heine—De Harzreis. ‘Wat is angst? Komt zij voort uit het verstand of uit het gemoed?’

Heerlijk rondje—Fûns, Bears, Wirdum—gefietst; biertje bij Duhoux.

Heine zélf—zijn leven & werk—interesseert me niet zo, maar de idiotie (industrie?) eromheen—de dweperij, verkettering, detailstudies, prullaria—des te meer!

Boksum, 2019 © Ton van ’t Hof

Vanochtend zo druk geweest als een klein baasje: geschilderd, tekst gezet, boodschappen gedaan.

Vond ’s middags een kopie van mijn Diploma Voorbereidend Wetenschappelijk Onderwijs (VWO), dat ik, na zeven jaar op en neer te zijn gefietst (4 km enkele reis) naar de Bona (Scholengemeenschap Bonaventura-Kijckenborg te Leiden), in juni 1978 uitgereikt kreeg. Mijn eindexamen omvatte de volgende zeven vakken: Nederlandse taal en letterkunde, Engelse taal en letterkunde, Geschiedenis/Staatsinrichting, Wiskunde I, Wiskunde II, Natuurkunde & Scheikunde. Gek genoeg worden de cijfers niet op het diploma vermeld. Voor ik aan de eindexamens begon stond ik voor zes van de zeven vakken onvoldoende. Gelukkig wist ik een eindsprintje in te zetten en slaagde met zeven zessen!

In het grote archief kwam ik ook nog rapporten tegen van mijn vader en moeder. Daar staan géén onvoldoendes op! Van mijn pa betreft het waarschijnlijk zijn laatste rapport van de lagere school, met een 9 voor gedrag en een 9 voor vlijt! Ma zat in 1951/52, 16 jaar oud, in de derde klas van de R.K. U.L.O. School te Eindhoven, en volgende er 18 (!) vakken. Ze werd ook nog eens beoordeeld op gedrag, vlijt, beleefdheid en orde, waar ze in het 3de trimester respectievelijk een 6, een 7, een 7 en een 6 voor scoorde. Toch vreemd om dit soort waarderingen voor je ouders te vernemen.

De drie do’s (dogma’s) van de Amerikaanse cursussen creatief schrijven: Write what you know; show, don’t tell; find your voice. Maar wat weet ik & wie ben ik?

Wow, op zijn eerste wandeldag door de Harz—niet bepaald vlak terrein—overbrugt Heinrich Heine bijna veertig kilometer! We noteren 1824. Heine is dan 26 jaar.