Boerke

‘Van de dieren uit wordt de aarde in de twintigste eeuw geteisterd door een monsterachtige mensenplaag. Straks misschien ook van de mensen uit gezien.’ – Hans van Straten in De omgevallen boekenkast (1987)

Een boek vol waarnemingen die zelden worden overdacht: Terloops. Voettochten 1957-1973 van J.J. Voskuil. Bijzonder. Bijzonder aangenaam ook.

Wat een geweldige serie is dat toch, Oases in de Oriënt, waarin Kefah Allush door oogstrelende landschappen reist en speeddate met verscheidene culturen in het Midden-Oosten. Mede door het lezen van stripboeken raakte ik als kind al geïnteresseerd in de woestijn: Blake en Mortimer. Het Geheim van de Grote Pyramide, in twee delen, Kuifje. De sigaren van de farao en Kuifje en het Zwarte Goud.

Vandaag een lading sloophout naar de milieustraat gebracht (35 minuten wachttijd), laatste schijf boomstam aan stukken gezaagd en Foppe geholpen met het maken van een nieuw hek, dat zijn paarden in de wei moet houden. Een klus die nog niet geklaard is.

In het slootje schuin voor ons huis vertoeven inmiddels zeven eendenkuikens, en in de slootkant ontdekte ik ook nog een broedende eend, zie foto hieronder.

‘Je bent een echt boerke aan het worden,’ zei Hennie na het eten tegen me, terwijl ik in een smerige overall op de bank plofte.

Uitspattingen

Las Bergje. Een wandeling van Bregje Hofstede, een deeltje uit een nieuwe reeks wandelboeken, uitgegeven door Van Oorschot. Jammer genoeg liep mijn eerste Hofstede op een teleurstelling uit. De taalbeheersing is in Bergje onder de maat. Een voorbeeld: ‘Het wateroppervlak spettert en staat vol met bellen.’ Dan weer lees ik onzin: ‘Niets van wat ik denk krijgt de kans om te verstijven: wil het bij me blijven, dan moet het meebewegen.’ Krampachtig geschreven werkje met een zoetige slotsom.

Parmantig rondstappend waterhoentje in onze tuin.

‘Welnu, de kroniekschrijvers melden ons dat tijdens het hevigst woeden van de [pestepidemie in 1348] de kloosters leegliepen en de kloosterlingen zich overgaven aan een scala van uitspattingen.’ – Hans van Straten in De omgevallen boekenkast

Gefietst – weinig wind, weinig zon – naar Wierum en Nes. Constateerde dat onkruidverdelger Roundup nog volop wordt gebruikt in de noordoosthoek. Veel boeren hier laten zich kennelijk niets gelegen liggen aan rapporten die wijzen op mogelijk verhoogde kansen op kanker (met name voor de boer zelf) en op risico’s voor ecosystemen (vooral aantasting bodemleven). En daar begrijp ik dus geen snars van. Toch eens navragen.

Brantgum, 2020 © Ton van ’t Hof

Omstandigheid van de dag

Koos van Zomeren, Omstandigheden: ‘Is het [leven] dan allemaal tevergeefs geweest? Geen flauw idee. Ik zou zeggen: definieer vergeefsheid, ja, definieer vergeefsheid eens zo dat niet álles vergeefs is. Kijken we daarna verder.’

De regen kletterde op de ramen toen ik om 07.30 uur begon aan een nieuw boek: De omgevallen boekenkast, waarin journalist Hans van Straten (1923-2004) zijn aantekeningen over en naar aanleiding van boeken verzamelde. Een boekenboek voor hartstochtelijke boekenlezers. Deeltje privé-domein nr. 133 (1987) dat ik voor € 16,75 inclusief verzendkosten aanschafte bij een antiquair.

Volgens buienradar neemt vanochtend het binnen zitten vanuit het westen toe.

Dronk een extra bakje koffie.

Verzette na enkele regenbuien toch nog flink wat werk in de tuin, haalde het nummerbord op voor het aanhangwagentje en wandelde met Hennie naar Foudgum, waar dichter en predikant Piet Paaltjes enkele jaren woonde en werkte.

Prachtig plekje. Ca. tachtig inwoners, vrijwel allemaal in eeuwenoude huisjes. De pastorie waarin Paaltjens ooit resideerde is thans een B&B. Foudgum als omstandigheid.

Waar je voeten je heen brengen. 

Brantgum, 2020 © Ton van ’t Hof

Goed speurwerk

Zouden mijn overgrootouders Geert Leupen en Geertruid Rutgers, die in 1891 in Rolde met elkaar huwden, hebben geweten dat ze familie van elkaar waren, 4e neef en nicht om precies te zijn? Hoever ging in die tijd het familiale geheugen terug?

Geert en Geertruid delen een stel oudouders (en dus twee stellen oudgrootouders, vier stellen oudovergrootouders etc.): Arent Harms Kors en Albertjen Hindriks, die beiden aan het eind van de 18e eeuw in Drenthe ter wereld kwamen.

Geert en Geertruid zijn dus achterachterachterkleinkinderen van Arent en Albertjen. Overigens heeft iedereen zestien stellen oudouders. Al met al een wetenswaardig feit waar ik vandaag bij toeval – of was het goed speurwerk? – op stuitte.

De tiende tien kuubs container arriveerde vandaag evenals De omgevallen boekenkast van Hans van Straten (privé-domein, 1987).

Kocht een kloofhamer en probeerde hem uit: wow, daarmee kloof je met gemak stammetjes met een doorsnee van 30-40 cm.

En toen, eindelijk, regen. De azalea opende een eerste goddelijke bloem, en de blauweregen zit haar op de hielen.

Hoe stilletjes bloemen groeien, potdomme!