Een gedicht van Geoffrey Nutter

Geoffrey Nutter heeft een Wikipediapagina, die voor het laatst is bijgewerkt op 4 februari 2013 om 17:46 u. Op de bibliografische lijst is zijn meest recente werk nog niet opgenomen: The Rose of January, dat bij Wave Books verscheen. Hij won prijzen, heeft graden, werd gebloemleesd en is docent creatief schrijven aan een universiteit in New York.

Online kom ik gedichten van hem tegen, aankondigingen van optredens, recensies van zijn bundels, maar niets dat lijkt op een poëtica. Die zul je als lezer uit zijn poëzie moeten filteren. Bij Goodreads scoren zijn bundels gemiddeld 4.35 op een schaal van 5. Iemand zegt dat Nutter een pact met zijn lezers zoekt: hij dicht, wij blazen het gedicht in onze verbeeldingen leven in.

KOLOS

Schepen zeilden tussen de licht
gespreide benen van de kolos door.
De zilver-violette wolken dreven langs zijn schouders.
Het hoofd van de kolos lag in een zootje zegge
op het land waar de schepen afmeerden.
En iemand, misschien wel een matroos, had een ladder
tegen het hellende hoofd van de kolos gezet.
De gevallen arm van de kolos,
rechtop in het slik van de ondiepe baai,
verrees uit het water; zijn uitstrekkende vingers
schitterden in de zon. Een toren aan wal
zag er oud en vervallen uit,
leek wel een laars waarin honderd wezen wonen.
De kinderen stroomden naar buiten.
Ze klommen door de mond
in het hoofd van de kolos.

Geoffrey Nutter
Vertaling Ton van ’t Hof

De kenmerkende bijzonderheid van deze anekdote is niet de kolos maar zijn de honderd wezen die van de lezer plotsklaps een Lilliputter maken uit Gullivers reizen. De wending is knap vormgegeven. Na een helikopterblik op een immens, geruïneerd, wellicht religieus standbeeld brengen klimmende kinderen ons in een oogwenk terug op aarde.

Dit gedicht is in tegenstelling tot Gullivers reizen geen satire of parodie op wat dan ook. Ik kan er ook geen preek in ontdekken. Het is een verzonnen verhaal, dat nadrukkelijk een spel der verbeelding is, maar zeker niet een onmogelijke werkelijkheid weergeeft. Disneyland was een grotere uitdaging. Misschien val ik wel voor de archaïsche sfeer die dit gedicht bij me weet op te roepen.

‘Colossus’ uit The Rose of January (Wave Books, 2013).

(Dit bericht verscheen eerder, op 16-06-2013, op 1hundred1.tumblr.com.)