Gefietst. Dertig kilometertjes. Handschoenen aan, zonnebril op. Ook nog een bui getoucheerd. In de buurt van Jorwert (Geert Mak zat in zijn werkkamer) een vlucht van pakweg duizend kieviten!

Agenda getrokken: 2020: week 3: overdracht nieuwe huis.

Gedichten blijven komen. Inmiddels een chapbook vol. Dat volgend jaar zal verschijnen.

Volg sinds zaterdag het 16/8 dieet: al twee kilo kwijt. En geen centje pijn.

Leeuwarden, 2019 © Ton van ’t Hof

Je hoort mij niet zeggen dat Geert Mak een middelmatige schrijver is, of dat zijn boek Reizen zonder John. Op zoek naar Amerika slaapverwekkend is. Ik vond Hoe God verdween uit Jorwerd destijds elektriserend en op Goodreads wordt Reizen zonder John door 187 lezers gemiddeld gewaardeerd met 3.86 uit 5. Toch leg ik dit boek na 84 bladzijden opzij. Het slaagt er maar niet in om me te boeien. Wat deels te maken heeft, denk ik, met mijn groeiende afkeer van politiek Amerika, en deels met Maks aandrift tot uitweiden. Reizen zonder John is niet alleen dik maar ook wijdlopig. Ik werd er in combinatie met het keurige taalgebruik kregelig van.

Gisteren schreef ik dat we ons opnieuw en anders zullen moeten organiseren. Vandaag las ik met betrekking hiertoe een Britse suggestie: (1) hecht minder belang aan economische groei; (2) verhoog belastingen en subsidieer openbaar vervoer; (3) werk minder uren per week; (4) denk lokaal; (5) draag zorg voor de natuur; (6) vertrouw niet alleen op technologie. Maf idee?

Vanmiddag in de tuin bezig geweest: Hennie vulde plantenbakken en ik fabriceerde een pergola.

Of het concept dat aan Gaia • Chapbooks ten grondslag ligt ook werkt? Van Gert de Jagers nieuwe bundel Dieren op schaal zijn in korte tijd al meer dan honderd exemplaren (ebooks & paperbacks) afgezet!

09.15 u. Schreeuwde het regelmatig uit bij de documentaire Greenland. The Echoes of Icebergs uit 2017: ‘Idioten!’ Om antwoord te kunnen geven op de vraag wat het smeltende ijs van Groenland ons in het kader van de klimaatverandering te vertellen heeft, drongen enkele Franse wetenschappers een afgelegen gletsjer binnen. Vrijbuiters is een beter woord voor ze. Door verschillende smeltwateropeningen verdwenen ze in deze kathedraal van ijs. Adembenemende plaatjes, dat wel, maar levensgevaarlijk. De onderzoekingen die ze deden worden momenteel geanalyseerd.

16.14 u. Kleine 1000 kcal weggetrapt. Nog door Jorwerd gereden. Zag in de monumentale woning van Geert Mak een enorme boekenkast staan. Het weer: krachtige zuidwestenwind en motregen.

Thuis een warm bad genomen. Spelde in Terug naar Reims (Leesmagazijn, 2018) een opstuivende Didier Eribon uit:

‘Want reken maar dat je sociale lotsbestemming al vroeg vastligt! Het is een gelopen race! Je vonnis is al geveld voordat het goed en wel tot je doordringt. Al vanaf je geboorte ben je gebrandmerkt en draag je het verleden van je familie en je milieu met je mee; je plek in de maatschappij wordt bepaald en begrensd door je achtergrond.’

Vroeg me af of dit in Nederland wat genuanceerder zou liggen maar dacht van niet. Enkele weken terug vertelde mijn vader dat zijn vader tot zijn veertigste (hij was van 1896) in minstens twee schoenenzaken als ‘bedrijfsleider’ had gewerkt. Ik wist niet beter of mijn opa was altijd gemeenteambtenaar geweest, maar dat werd hij dus kennelijk pas rond 1936.

Opa zou 25 jaar bij de gemeente Eindhoven werkzaam blijven, mijn vader maakte ruim 30 jaar vol als burgerambtenaar bij Defensie en ik heb 39 jaar het militaire ambt uitgeoefend. Mijn stempel: ambtenarij & middenklasse. Niks mis mee, hoor. Zoon en dochter verdienen overigens op geheel andere wijze de kost. Maar dat zal de invloed van Hennie wel wezen.

F281766F-674F-4482-8946-9331F949CBA0
Jorwerd, 2018 © Ton van ’t Hof