Gary Snyder werd in 1930 in San Francisco geboren. Zijn jeugd bracht hij door op een boerderij in de staat Washington. Hij studeerde antropologie, literatuur en Aziatische culturen en talen, en werkte in de jaren 50 op zee en in de houtindustrie. Daarna raakte hij geïnteresseerd in het zenboeddhisme en bezocht Japan verscheidene malen. Voor zijn bundel Turtle Island (1974), waaruit onderstaand gedicht (in mijn werkvertaling) afkomstig is, ontving Snyder de Pulitzer Prijs voor Poëzie.

WAAROM BOOMSTAMTRUCKERS VROEGER OPSTAAN DAN ZENSTUDENTEN

Op de bestuurdersstoel, halfdonkere nanacht,
Blinkend gepoetste naven
En de glimmende dieseluitlaat
Wordt heet en fluttert
Op de glooiende Tyler Road
naar de rooiplek bij Poorman Creek.
Dertig stoffige mijlen.

Een ander leven is er niet.

De titel trok direct mijn aandacht: hij belooft een antwoord op een vraag die niet in mijn gedachten zou zijn opgekomen, maar niettemin intrigerend is. Titels kunnen ertoe doen. Daarna zet Snyder de lezer even achter het stuur van een zware truck waarmee boomstammen worden vervoerd. Hoe vaak ben ik zelf niet voor dag en dauw opgestaan en naar een of andere werkplek gereden! In tegenstelling tot veel trucks blonk mijn dienstauto echter nauwelijks en hoefde er ook niet in te worden gewoond. Toch laat de trots van een trucker op zijn truck zich goed indenken. Met weinig woorden weet Snyder in de eerste strofe veel resultaat te behalen. Dat is knap.

Dan het eenregelige antwoord: boomstamtruckers staan vroeger op dan zenstudenten omdat dat nou eenmaal zo gaat, bij het vak van trucker hoort, waarin het maken van lange zware dagen de normale gang van zaken is. Omdat ze niets anders dan trucker zouden willen zijn. Een ander leven is er niet.

Ik geloof dat ik vooral voor de oprechtheid van dit ongecompliceerde gedicht val.

09BFBD63-31D8-4612-B288-B28B6864B422