Het bos van Fontainebleau

Monet (6)

Ten zuiden van Parijs ligt het stadje Fontainebleau. In het gelijknamige kasteel hebben eeuwenlang Franse koningen en keizers gewoond, van wie Napoleon III de laatste was. Ze jaagden in het omringende bos, dat met een huidige doorsnee van ca. 25 km nog altijd een van de grotere bossen van Europa is.

Eind 18e eeuw ontdekten kunstenaars de schoonheid van het bos van Fontainebleau. Schilders, die in de openlucht naar de natuur wilden schilderen, gingen voorop, gevolgd door schrijvers en later ook fotografen. Het gevarieerde landschap, dat bestaat uit dicht bos, rotspartijen, kloven, zandverstuivingen en meertjes, werd in die dagen ook wel ‘bos van dromen en het leven’ genoemd.

img_0979
‘Boom, het bos van Fontainebleau’, Gustave Le Gray, 1856

In de zomer van 1863 arriveerde Monet voor de eerste keer. Hij is dan 22 en heeft net zijn militaire dienst achter de rug. Met zijn schildervrienden Pierre-Auguste Renoir, Alfred Sisley, and Frédéric Bazille trekt hij het bos in om dat wat ze zien op het doek vast te leggen: geen verhevenheid maar realiteit. Uit onderstaand schilderij, dat Monet in 1865 in Fontainebleau schilderde, spreekt zijn fascinatie voor licht al. De bomen worden hier gebruikt om ons op het vallende zonlicht te wijzen, spel van licht en donker. En de kleurencombinaties geven de zomer zo goed weer, dat je de warmte bijna voelt hangen.

img_0975
‘Het bos van Fontainebleau’, Claude Monet, 1865, 50 x 65 cm, Kunstmuseum Winterthur, Zwitserland