Willem Roggeman, geportretteerd door Godfried Vervisch
—Steeds vaker krijg ik manuscripten toegestuurd waarin tekst en beeld zijn gecombineerd, vooral uit België, dat op dit vlak een rijkere traditie heeft. Maar het gebeurt vaker dan enkele jaren geleden. Ik vraag me af of hier sprake is van een trend. In de eerste helft van 2018 zal Stanza geillustreerde dichtbundels publiceren van de Belgische auteurs Willem Roggeman en Frank De Crits. Vanochtend las ik een indrukwekkend manuscript van de Brugse beeldend kunstenaar T.V., waarin zij gedichten en tekeningen van haar hand heeft samengebracht. Twee jaar terug bracht Stanza al Met man en muizenis uit, beeldgedichten van het Hollandse duo Onno Maat en Benne van der Velde, en vorig jaar verscheen Geladen gedichten, visuele poëzie van Mechelenaar Luc Fierens. Wellicht begint Stanza ook een naam op te bouwen als uitgeverij van beeld & poëzie.

—Enkele jaren geleden verbleef de Franse auteur Sylvain Tesson zes maanden lang, van februari t/m juli, alleen in een blokhut aan de oever van het Bajkalmeer in Siberië. Toen hij aankwam, na een lange tocht met een vrachtwagen over het ijs, vroor het dertig graden. De dichtstbijzijnde buurman zat vijftien kilometer verderop. Belangrijkste overlevingsmiddelen die hij, naast lucifers en een bijl, bij zich had: pasta, wodka, sigaren en bijna zeventig – met ‘grote zorg’ uitgekozen – boeken. Opvallendste titel: Out of Africa van Karen Blixen. Het boek dat hij over dit barre avontuur schreef verscheen in Nederland in 2012 onder de titel Zes maanden in de Siberische wouden (De Arbeiderspers). Ik kocht enkele maanden terug een duurzaam 2e-hands exemplaar en ben daar nu net in begonnen.

Wat me aan Tessons boek bevalt is de bewuste koppeling van een uitputtingsslag aan de autoverslaggeving ervan. Ik broed zelf ook, maar dan dichter bij huis, op een soortgelijk project, dat ook nog eens met Stanza verenigbaar moet zijn. Momenteel zie ik nog slechts wat vage contouren voor me. Enfin. Eerste aanstreping in Tessons boek:

Kou, stilte en eenzaamheid zullen in de toekomst meer waard zijn dan goud. Op een overbevolkte, oververhitte, lawaaiige aarde is een boshut een paradijs.

Woensdag, 10 mei 2017

Productieve dag. Op allerlei vlakken. O.a. besloten om in 2018 een bundel van Frank De Crits uit te geven, geïllustreerd door Pieter Fannes. Gisteravond trouwens nog overleg gepleegd met Mark van der Schaaf over zijn nieuwe bundel, die eveneens in 2018 bij Stanza zal verschijnen. En nu ik toch bezig ben: ook van d’oude meester Willem Roggeman komt volgend jaar een nieuwe verzameling gedichten bij d’uitgeverij uit. Ik bedoel maar.

Op de Afsluitdijk was het bijna windstil.

Landschap 118, Afsluitdijk, 2017 © Ton van ’t Hof