06.47 u. Gisteren alle zaken met betrekking tot een eventuele aankoop en verbouwing van de woonboerderij (woonoppervlakte 224 m2) in Morra nogmaals op een rijtje gezet en enkele berekeningen gemaakt. Conclusie: dit project is toch een maatje te groot voor ons. We zien af van een bod en concentreren ons weer op onze woning in Leeuwarden, waar we ook nog het nodige aan willen doen.

08.18 u. Vroeg me af waarom dichters zo weinig met elkaar over elkanders werk praten. Ik bedoel: we bomen over van alles en nog wat, maar zelden over een gedicht van de een of ander.

08.43 u. Realiseerde me dat een gedicht nadrukkelijk uitnodigt tot een overweging van particuliere waarden en riep uit: ‘Dát is nog eens een nuttig element van poëzie!’

15.23 u. Zocht het vers van Gust Gils op dat Martijn Benders van de week op FB plaatste. Ik had er de afgelopen dagen herhaaldelijk aan gedacht:

geïnfiltreerde eend

geïnfiltreerde eend
en
hij ligt de godsschommelendganse dag
met zijn ogen open.
zijn ogen zijn gesloten.
geïnfiltreerde eend
en
hij ligt de godsschommelendganse dag
met zijn ogen
hij heeft zijn ogen
opengesloten:
canard is frans voor spaans.
en
geïnfiltreerde eend

Opgenomen in de bundel afschuwelijke roze yoghurtman, uit 1972. De Antwerpenaar Gils heeft zíjn ogen overigens al weer meer dan vijftien jaar geleden definitief gesloten. Of hij het in zijn laatste uurtje Spaans benauwd heeft gehad, weet ik niet.

Dit gedicht roept bij mij het beeld op van een dode eend met wijd open, van schrik versteende ogen. Het woord ‘geïnfiltreerd’ doet me afvragen of er soms maden in een wond rondkruipen. Voorts geloof ik dat de twee fraai klinkende neologismen – ‘godsschommelendganse’ en ‘opengesloten’ – en de opmerkelijke interpunctie bovenal de kunstmatigheid van het vers versterken. En staat ‘canard’ naast eendenvlees niet ook voor onjuist of verzonnen bericht?

Als je wil kan je er daarnaast nog postmoderne labels op plakken: centrifugaal en decentraal bewustzijn bijvoorbeeld. Maar ik waardeer dit gedicht niet omdat Gils er dat soort tendenzen in heeft verwerkt. Waarom dan wel?

Omdat het klopt. Pulseert. Overeenstemming vertoont met. Me effentjes in een andere toestand weet te brengen. Telkens weer. Ik durf ‘geïnfiltreerde eend’ gerust een heerlijk poëtisch moment te noemen.

18.14 u. Begonnen in De kanarie in de kolenmijn van Marianne Thieme & Ewald Engelen:

‘Wanneer we geen rozen meer kweken in Ethiopië of asperges importeren uit Peru, maar groenten van het seizoen eten, verspillen we de schaarse watervoorraden van de Afrikaanse bevolking niet langer aan onze eigen decadentie.’

9A939847-C89B-4F3C-9CF0-C192C1D5D386
Groene Strand, Terschelling, 2018 © Ton van ’t Hof

08.25 u. Dacht even terug aan een telefoongesprek met mijn moeder gisteren:

‘Hoi ma.’

‘Uh …’

‘Met Ton.’

‘Ah … ben jij het!’

‘Ja, ik ben het. Hoe gaat-ie?’

‘Nou …’

‘Nou?’

‘Nou, nee!’

‘Nee?’

‘Nee. Jij bent er niet.’

11.10 u. Weinig vogelverkeer in de Hempensermeerpolder: een vlucht ganzen, wilde eenden, kraaien en een waterhoen. Dacht even een reuzenstern te zien, maar dat kan natuurlijk niet. Wel een kleine vuurvlinder kunnen fotograferen. Wat ik te laat zag: een enorme hondendrol.

11.49 u. Lid geworden van de Partij voor de Dieren.

15.56 u. Begonnen in Brieven uit Genua van Ilja Leonard Pfeijffer. Na Ewald Engelen komen Pfeijffers politieke mijmeringen nogal onnozel over:

‘Politiek is idealiter een zaak voor professionals.’

De Stef Blokjes van deze wereld, zeg maar.

21.28 u. Kamiel Choi met dochter Miru op bezoek gehad; verdomd gezellig. Nooit geweten dat-ie met z’n gezin in Seoel woont!

90F5FA70-A4CC-4FF2-A4CE-E8A2F3EEAFF8
Kleine vuurvlinder, Hempensermeerpolder, 2018 © Ton van ’t Hof

08.01 u. Smeedde: Keep it simple & omarm het leven. Schonk een kop thee in. Keek naar Het Schrijvershuis en zag een vermoeide Adriaan van Dis en schuchtere Nina Polak. Begreep Van Dis’ boodschap maar al te goed: schrijven is afzondering, eenzaamheid.

11.58 u. Aardappelen (krieltjes), groenten (bieten, wortelen, sla) & eieren gehaald in Engelum; het gewone leventje is weer begonnen. Verder gelezen in Ewald Engelens confronterende analyse van onze politieke beerput, Het is klasse, suffie, niet identiteit!:

‘Voor iedereen met hbo en hoger is Nederland een prachtig land, waarvan de elite zichzelf kan feliciteren met hoge posities op lijstjes die alleen de eigen klasse aangaan. Voor de lagere middenklasse en daaronder is er een totaal andere realiteit. Torenhoge huurlasten, stagnerende inkomens, dure zorg en onderwijs, afkalvende bescherming, toenemende precariteit en een oplopend verschil in sterftecijfers: de rijken worden steeds ouder, de armen sterven jong. Dat is de echte voedingsbodem van het grote ongenoegen. En daar is sinds enige jaren groeiende ergernis over bestuurlijke incompetentie en corruptie bij gekomen. Terwijl de onderklasse haar salaris heeft zien stagneren, is de elite steeds beter voor zichzelf gaan zorgen. De legitimatie is meritocratisch, maar het vertoonde gedrag is niets meer of minder dan inhalig.’

Ik begin steeds beter te begrijpen waarom ik tegenwoordig uiterst links stem. In bovenstaand licht is het zowel begrijpelijk (Rutte en consorten als kaste) als onbegrijpelijk (lees het citaat nog maar eens) dat de dividendbelasting wordt afgeschaft. 

14.29 u. Moest onwillekeurig terugdenken aan een inmiddels onvindbaar Facebookbericht van Martijn Benders van pak hem beet een week geleden, waarin hij de Dikke Pfeijffer beschimpte en Pfeijffer van gemakzucht betichtte. Ik ben het met Benders eens: Pfeijffers bloemlezing is prulwerk. Het is in tegenstelling tot de Dikke Komrij niet gebaseerd op een goed overzicht over het Nederlandstalige poëzielandschap maar hangt van andermans lijstjes aan mekaar. Hierdoor kan er geen sprake zijn van een gedegen selectie van de beste Vlaamse en Nederlandse gedichten van de 20e en 21e eeuw. Bovendien vind ik in deze situatie het schrappen van enkele canonieke dichters niet zozeer getuigen van een eigen smaak maar eerder eigenwijs en arrogant.

Ook Prometheus treft blaam. De bloemlezing had in deze vorm niet uitgegeven mogen worden. Maar blijkbaar had men zoveel vertrouwen in de merknaam ‘Pfeijffer’ dat aan de eis van ‘doortimmerdheid’ voorbij werd gegaan. De redactie opteerde voor verkoopcijfers in plaats van kwaliteit. Jammer.

550CBC24-604C-40B5-A8FB-47C1A8FEC5B6
Ritsumazijl, 2018 © Ton van ’t Hof

21.08 u. Thuis. Na een hattrick in de Jura: mooie omgeving, fijne mensen en heel veel frisse lucht. De onvermijdelijke tegentreffer: 2 à 3 kilo erbij.

In huis de stank van kattenpis. Een van onze katten had, per ongeluk, één of twee dagen opgesloten gezeten. De achtertuin vol gescheten door een andere. Direct maar een nieuw vloerkleed gekocht.

Spullen opgeruimd. Mager gegeten. Studio Sport gekeken: Excelsior-ADO 2-4. Zes punten uit de laatste twee wedstrijden voor mijn cluppie.

Begonnen in Het is klasse, suffie, niet identiteit! van hoogleraar financiële geografie Ewald Engelen: ‘Iedere minuut en iedere euro die we aan berichtgeving over hoofddoekjes spenderen, kan immers niet besteed worden aan onderzoek naar en debat over de snel dalende arbeidsinkomensquote. Ging eind jaren zeventig nog 92 cent van iedere euro die in de private sector werd verdiend naar de werknemers, anno 2018 is dat nog maar 72 cent. Het betekent dat de factor kapitaal rijker en rijker wordt, en de factor arbeid armer en armer. De stelling van dit boek is dat dit de eigenlijke verklaring is voor het grote, broeiende en groeiende electorale ongenoegen. Dat de babbelende kaste dit niet ziet, komt niet alleen doordat vijftien jaar multicultidebat betekent dat iedere vorm van ongenoegen in identitaire termen wordt gegoten, maar ook doordat diezelfde babbelende kaste een blinde vlek ter grootte van het IJsselmeer heeft voor alles wat te maken heeft met politieke economie. Om het maar eens plat te zeggen: Nederlandse burgers worden anno 2018 meer uitgebuit door nare kapitalisten dan ooit in de hele twintigste eeuw is gebeurd. En de babbelende kaste ziet het niet omdat zij alleen Gloria Wekker leest (als er überhaupt al wordt gelezen) en niet Thomas Piketty, laat staan Karl Marx.’

De klimaatverandering en het toenemende verschil tussen arm en rijk lijken me de belangrijkste politieke thema’s van dit moment, wereldwijd.

B57B6C26-FFA8-49B3-B72B-8D84179C1EE3