Wakker met een stressnek, tolletje verhuisdrukte vermoed ik, of een uitlopertje van mijn ‘water & gras’ dieet.

‘Optimisme is een morele plicht.’

Karl Popper

Chapbook Willem Thies gezet (versie 1). Eerste offerte van een verhuisbedrijf binnengekregen. Voor de lunch het restje van gisteravond opgewarmd (Mexicaanse bonenschotel).

Daarna naar buiten zitten staren, naar het oplichtende licht van de dag, en de neiging onderdrukt om er een fris glas voignier bij te drinken.

Terwijl de mist weer binnenrolde erwtensoep gemaakt; het is goddomme erwtensoepweer!

Vond in mijn spambox een e-mail van Geert Leupen, een zoon van de jongere broer van mijn grootvader van moederszijde. Hij had me via mijn blog gevonden.

Mijn grootvader heette Harm Geert en zijn jongere broer Evert Geert. Hun vader, mijn overgrootvader, droeg enkel de voornaam Geert. De oudste zoon van mijn grootvader was vernoemd naar mijn overgrootvader en heette dus ook Geert. Wat ze nog meer gemeen hebben: ze zijn allemaal dood.

Nu bezit ik een foto van het graf van Evert Geert waarop staat: ‘Ter nagedachtenis aan Geert Leupen 31-12-1911 18-1-1973’. Naar aanleiding hiervan vroeg ik me op mijn blog af waarom Evert Geert zich als Geert Leupen – dus zonder Evert – had laten begraven.

Op deze vraag antwoordde Geert, de zoon van Evert Geert, in zijn e-mail aan mij: ‘Omdat mijn vader in Epe bekend stond als Geert, de naam Evert werd nooit gebruikt, ook niet in gezinsverband.’ Wat het raadsel gedeeltelijk verklaart, maar nog niet helemaal.

Geert stuurde ook nog een foto van een ansichtkaart mee, die mijn grootvader in 1949 aan zijn jongere broer stuurde, die toen net vader van een tweeling (‘de jongens’) was geworden. Acht weken eerder was Marjo (‘een echt schatje’) geboren, de jongste dochter van mijn grootvader en grootmoeder Grada.

Muggen. Ik behoor tot het type dat door steekmuggen al op honderd meter afstand wordt waargenomen. Dwars door muren heen. Als er zich één mug in onze straat bevindt weet zij (alleen vrouwtjesmuggen steken) mij te vinden.

Om half vijf wakker. Mug. Naar beneden. Ook daar mug. Zen’sect opgesmeerd, met 40% deet, waarna er prompt een mug op mijn hand landde. Haar met andere hand doodgeslagen. Hoe oud is dat antimuggenspul eigenlijk?

De twee zorgkantoren die zich buigen over de aanvraag van een persoonsgebonden budget voor ma vergen idioot veel van mijn geduld. Ik bespeur drukdoenerij zonder énige concrete output en voel aandrift om met een houthakkersbijl te gaan zwaaien. (Wees niet bang, ik kan en zal me beheersen.)

‘Er is ook een theorie denkbaar dat de kwaliteit van de boekhandel bepaald wordt door de boeken die je er niet vindt.’—Ad ten Bosch

Eindelijk heb ik ze op een rijtje: de kinderen van mijn overgrootouders Geert Leupen en Geertruid Rutgers: elf stuks. Ga er maar aan staan! Lammegien (1891-1970) was de eerste, mijn grootvader Harm Geert (1910-1992) de een-na-laatste. Daar tussenin zaten Jacob, Jan, Annechien, Willem, Roelof, Roelof, Anna en Harmina. De benjamin heette Evert Geert, die in 1911 ter wereld kwam.

Roelof 1 werd ruim dertien maanden oud en Roelof 2 stierf—waaraan is (nog) onduidelijk—op 16-jarige leeftijd. Harmina hield het al na 34 dagen voor gezien. Hoewel ik nog niet weet wanneer Jacob, Jan en Anna de geest gaven, zou het me niet verbazen als mijn grootvader als laatste van het gezin de grote reis aanvaardde. Ik zal mijn herinneringen aan hem op een later moment boekstaven.

Een vraag die me ook bezighoudt: waarom liet zijn jongere broer Evert Geert, die slechts 61 werd, zich als Geert Leupen—dus zonder Evert—begraven?

Al vroeg in de ochtend: genealogisch gepiel. Stamboommanie. Wat je er aan hebt? Niets natuurlijk. Wat volgens boeddhisten een groot goed is.

Vroeg me al langer af waarom mijn overgrootouders Geert & Geertruid Leupen, die vrijwel altijd in de buurt van Assen hadden gewoond, hun oude dag ineens in Epe (GD) sleten. Geert stierf er zelfs. Kom ik online (graftombe.nl) plots het graf van hun jongste zoon Evert Geert tegen op een begraafplaats te Epe. Hij stierf in 1973, 61 jaar oud. Ging Evert nog met zijn ouders mee naar Epe of gingen zijn ouders met hem mee?

Vragen, vragen, vragen.

Hennie had een tuinbank bij Intratuin gezien. Wij naar Intratuin. Bleek de bank niet meer op voorraad. In Drachten nog wel. Wij naar Drachten, 25 km verderop. Tuinbank aangeschaft. Bleek het ding nét niet in de auto te passen. Zonder bank terug naar Leeuwarden.

Bij het instappen schade aan de auto ontdekt. Deuk plus twee krassen. Lijkt van een fietsstuur plus handrem te zijn. Tweede schade binnen een jaar. En we hebben per gebeurtenis een eigen risico van € 250. Het is een private lease, de schade zal dus moeten worden hersteld. Kassa!

Tuinbank door Hennie met grotere auto van schoonzus opgehaald. Rijden maar!

Leren leven met al die anderen die anders denken dan ik is een kunst. En soms een treffen, tussen beelden en echte mensen.