Figuratief en vervolgens verpletterd

Erin McNellis’ chapbook from The Blank Caught Fire (Horse Less Press, 2013) wordt gekenmerkt door de vreemdheid van verzonnen omstandigheden. Ze verwoordt dat zelf in een van haar gedichten zo:

‘het zal waarschijnlijk worden genoemd
“studies: figuratief en vervolgens verpletterd”‘

Wat overblijft zijn samengestelde beelden die nog wel een uitvloeisel van de werkelijkheid zijn, maar er niet meer volledig mee stroken, zich bevinden op het snijvlak van realistisch en niet-realistisch. Neem dit gedicht (in mijn vertaling):

SCHADUWEN DOEN

een reusachtige kopie van
een kleine jongen die Romeo heet
is herschreven als een kort verhaal

met een actief lichaam of huis
wat de verbeelding doet
lijken op een ijlende plicht

het muntstuk zegt dat niet de replica
maar het meest beeldende
zich interacties zal herinneren met
mederijders

toeschouwers van het artificiële:
kopieën van het paard kunnen racen
hoewel we wedden
op onze menselijkheid

de mogelijkheid synchroniserend
van een ademstilstand

Dit gedicht, met al zijn verwijzingen naar Plato, speelt met onze relatie tot de realiteit en de wijze waarop we die relatie kunnen uitbeelden. McNellis weet drommels goed wat ze wil, verkent terrein, maakt op uitgekiende wijze gebruik van de mogelijkheden die pagina 28 van Sister City 73 (zie vorig bericht!) haar bieden.

Ik lust er wel pap van. Dit is mijn soort poëzie. Geen feest der herkenning, maar als je je er in verdiept, kan de moeite dubbel worden beloond.

(Dit bericht verscheen eerder, op 13-08-2013, op 1hundred1.tumblr.com.)

Volledig geassembleerd

Alle gedichten uit The Blank Caught Fire zijn, lees ik in de korte inleiding, ‘volledig geassembleerd’ uit regeldelen, uitgepikt uit het experimentele prozaproject van Erin McNellis’ partner Patrick Keller, Sister City 73. Elk gedicht is onttrokken aan één enkele pagina van dat project, waarbij bestanddelen zijn samengevoegd tot een nieuw geheel.

Van het geheim van de samenvoeging laat McNellis niets los. De lezer blijft in het ongewisse verkeren over een eventueel gebruik van keuzecriteria, ordeningsprincipes of een vastomlijnd verenigingsdoel. De gedichten zullen verder voor zichzelf moeten spreken, onder welke het tweede vers uit de bundel (in mijn vertaling):

WHISKY

dus hij is oprecht; hij stort uit over de Romeo

blijf toch
drink
hij kan zijn naam vergeten

begrijp dat whisky
even een muzikant is

een soort ja
en ik is stil

(Dit bericht verscheen eerder, op 12-08-2013, op 1hundred1.tumblr.com.)

Aandacht en taal

the-blank.jpg

Start productieproces leesverslag: Amsterdam, 12.37 uur, 11 augustus 2013

Te lezen boek:

Titel: from The Blank Caught Fire
Auteur: Erin McNellis
Uitgeverij: Horse Less Press (Grand Rapids, Michigan, VS)
Jaar van uitgave: 2013
Afmetingen: 10,7 x 13,9 cm
Pagina’s: 24, crèmekleurig, genaaid met zwart garen
Kaft: grijsblauw karton
Gewicht: 27 gram
Geur: rubber, vleugje wijnazijn
Prijs: $ 3,33

Ik heb nog nooit eerder iets van Erin McNellis gelezen en google haar naam, stuit op een interview dat McNellis ruim een jaar geleden werd afgenomen naar aanleiding van haar essaybundel Impossible Loves (Rock Paper Tiger Press, 2011). Ze behandelt in dat boek de kloof tussen mensen en onderzoekt in hoeverre aandacht en taal deze discontinuïteit kunnen overbruggen.

‘Blank’ als zelfstandig naamwoord betekent ook: leegte. De leegte vloog in brand. Zou de titel naar oplaaiende hartstochten verwijzen?

Op de omslag een klare tekening in donkergrijs van een schijnende vuurtoren op een eiland met een oor. Op de achtergrond rijst een rokende vulkaan uit zee op. Dat oor intrigeert me. Een greep waarbij vuurtoren en eiland kunnen worden aangepakt en uit zee getild. Waar bevind ik mij?

(Dit bericht verscheen eerder, op 11-08-2013, op 1hundred1.tumblr.com.)