Simpel, té simpel

De mond van de waarheid, Erik Bindervoet, De Harmonie, 2013

Biebboek (2) – Ton van ’t Hof bespreekt poëziebundels die hij aantreft in de Centrale Bibliotheek Leeuwarden

Niet één gedicht in De mond van de waarheid weet me op te winden, brengt enige opschudding teweeg. Ik vind ze simpel, té simpel, ze beroeren me niet, emotioneel noch intellectueel.

FORMULE VOOR EEN GEDICHT

Je bent met iets bezig
En er gebeurt iets anders.

Bv.:
Hij was aan het kwartetten
Toen het dak eraf woei.

Geen revelatie, geen magie. Wel kinderachtige versjes.

Toen ik werd geboren
Was iedereen zo blij.
Iedereen moest het horen:
We hebben er weer een schaapje bij!
[…]

Dit is triviale poëzie.

HET LOGISCHE PROBLEEM
OP 3-JARIGE LEEFTIJD

Wat
Moet ik
Met het broodje
Doen als ik
Het op
Heb?

Ik geloof dat ik een beetje goddelijkheid in een dichter en zijn of haar gedichten wel waardeer, die creatieve kracht die mijn levensgevoel kan prikkelen, nieuwe percepties aan het licht brengt. Iets wat deze bundel niet doet.

(Dit bericht verscheen eerder, op 16-09-2015, op ollauogalanestas.tumblr.com.)