10012017

Na een onrustige maar niet té onrustige nacht vanochtend weer aan het werk gegaan. De wereld draait door.

Niet dat er sprake was van veel concentratie hoor.

Grasduinde wat in mijn feedreader.

Las Timothy Gartons Ash’s bespreking in The New York Review of Books van verschillende boeken over het ‘one size fits none’ Europa van vandaag de dag: Is Europe Disintegrating? Geen opzienbarende conclusies, wel een heldere uiteenzetting:

‘The period of European history after the fall of the Berlin Wall in 1989 might be called, in shorthand, “post-wall.” But then we face a further question: Are we still in that period? Or did the post-wall era end during my imagined cryogenic slumber, sometime between the high point of early 2005 and the low of today? Such bookend dates are always contestable, but it seems plausible to suggest that the financial crisis of 2008–2009, which started in the US but rapidly spread to Europe, has initiated a new period characterized by three larger crises: of capitalism, of democracy, and of the project of European integration.’

Maakte een boodschappenlijstje.

Las een recensie van Dirk Kroons Sterveling: De gedichten van een babyboomer en stuitte op een strofe die een rouwkaarthit zou kunnen worden:

Als dit het laatste is,
verplaats je in de eerste droom
waarmee wij liefde deelden
om nooit meer dood te gaan

Werkte aan dit dagboekbericht, als contemplatie op verval en verlies, en heroverde hoop.

Liep tot slot door een hemels landschap van het nieuwe Schotse instrumentale duo Soft Error:

https://api.soundcloud.com/tracks/263941491