De fundamentele landschappen van Jentsje Popma (1921) vielen me al eerder op: alleen wat van essentieel belang is voor figuratieve herkenning en sfeer wordt weergegeven. Ze bestaan dan ook hoofdzakelijk uit grof geschilderde contrast- en kleurrijke vlakken met hier en daar een detail. Ik vond zijn Schip aan de Kanaalweg uit 1980 een van de fraaiste schilderijen van de tentoonstelling die ik gisteren in het Historisch Centrum Leeuwarden bezocht: Leeuwarden. De mooiste stadsgezichten 1600 tot nu.

Daarna een bak koffie gedronken bij Dirk Beintema, in zijn knusse atelier aan de Turfmarkt. Ik zou best een tweede doek van zijn hand willen aanschaffen, het flitsende Winter op de Slachtedyk bij Kubaard bijvoorbeeld, dat ook zijn nieuwe affiche siert. Nog effe doorsparen. Hij had wel een prachtige tentoonstellingscatalogus liggen, waarvan ik gisteravond via AbeBooks.com voor een zacht prijsje een tweedehands exemplaar op de kop heb kunnen tikken: Le Grand Atelier du Midi (2013), over het zuiden van Frankrijk als ‘extraordinary laboratory for experimenting with modern ideas in painting’ tussen 1880 en 1960.

Het is nu 07.23 uur. Ben al enkele uren op. Slaap de laatste dagen onrustig, voel de adrenaline stromen. Wellicht dat de heropleving van de schilderkunst in mijn leven mijn bijnieren aanspoort tot grotere productie!

0E6F13C8-CD68-419A-A841-8461F5D3E6B3

Oudgrootvader, ik had er nog nooit van gehoord. Maar Jelle Broers Brandsma is Hennie’s oudgrootvader. Er zitten zes generaties tussen hen in. Hij werd omstreeks 1753 geboren in Finkum, Feinsum in het Fries, een gehucht dat tien kilometer ten noorden van Leeuwarden ligt. Soms fietsen we er langs of doorheen. Een kerk en nog geen vijftig huizen. Vroeger woonden hier monniken en een rijke familie, die veel grond bezaten. En er stond een state, waar knechten werkten. Wie weet Jelle Broers wel. Ik heb drie beroepen van hem kunnen achterhalen: koemelker, arbeider en gaardenier.
     Zou er over twee- of driehonderd jaar ook iemand in míjn verleden wroeten? Als de wroeter dan nog toegang zou hebben tot mijn WordPress- of Facebookberichten, dan zou hij of zij weten hoe ik er anno 2017 uit zag en wat ik toen zoal deed en dacht! Van Jelle Broers is nauwelijks meer iets bekend. Enkele feitjes nog: dat hij in 1780 met Hiltje Johannes trouwde, en met haar een zootje kinderen kreeg, om vervolgens in 1826, op 73-jarige leeftijd te sterven, in Stiens, niet ver vanwaar hij geboren werd. O ja, hij en zijn kinderen en kleinkinderen namen in 1811, toen het dragen van een familienaam verplicht werd, de naam Brandsma aan, ook wel Brantsma geschreven. Helaas geen woord over het hoe en waarom.

Vanmiddag is Jeroen van den Heuvel langs geweest. Aangenaam gesprek over Ooteoote o.a. en het uitgeven van poëzie.

Korenvelden bij Finkum, Dirk Beintema, 2014, 70 x 80 cm, olieverf op doek

Toen ik ruim twee jaar geleden voor het eerst voorbij het atelier van Dirk Beintema liep, wist ik meteen dat we onszelf ooit een schilderij van hem cadeau zouden doen. Als geen ander weet hij de ruimte, het licht, de ziel van het Friese landschap vast te leggen. Vandaag was het dan zover. Na lang wikken en wegen kozen we voor ‘Bloeiend gras in Hogebeintum’, dat Beintema in 2015 schilderde. We kennen de plek goed, hebben er rondgewandeld en zijn er verschillende malen langs gefietst. Het kerkje staat op de hoogste terp van Friesland.

Bloeiend gras in Hogebeintum, Dirk Beintema, 2015, 80 x 100 cm