Koffie, stapeltje leesvoer, schorre stem van gisteravond. Zit, ondanks het mooie weer, in een winterdip. Ik doe verwoede pogingen, maar krijg hem maar niet aan de kant geschoven. Komt desalniettemin goed.

Gefietst, thee/warme chocomel & gebak genoten in De Winze. Onderweg tamelijk veel scholeksters gezien; je let effe niet op en pats-boem daar zijn ze weer.

Wist mijn moeder zich gisteren toch zomaar het adres van haar geboortehuis te herinneren. Dat wil zeggen, zij zei ‘Post …’ en mijn vader vulde ‘dwarsweg’ aan, waarna mijn moeder ‘15’ joelde. Postdwarsweg 15 te Nijmegen. Ik zocht het adres op Google Maps op en liet haar de streetview van het huis zien: ‘Dat is het.’ Ongelooflijk. Ik ga binnenkort een kijkje nemen.

Begonnen in Liquid Surveillance van Zygmunt Bauman & David Lyon (Leesmagazijn, 2019): ‘Dit boek, dat vragen van macht, technologie en moraliteit behandelt, is een briljante analyse van wat het betekent om vandaag de dag in de gaten gehouden te worden—en zelf in de gaten te houden.’ We zullen zien.

Burdaard, 2019 © Ton van ’t Hof