Boekenlijstjes? Ik verafschuw ze! en las dit jaar tot nu toe 91 boeken en gaf 9 ervan de hoogste score, 5 sterren:

  • Five Poems, Joseph Massey
  • Deutschboden. Participerende observatie, Moritz von Uslar
  • There You Are: Interviews, Journals, and Ephemera, Joanne Kyger
  • Inleiding tot het Zen-Boeddhisme, D.T. Suzuki
  • Een jaar in scherven, Koos van Zomeren
  • Wij zijn politiek. Het denken van Daan Rovers, Marc van Dijk
  • A New Silence, Joseph Massey
  • John Ashbery and American Poetry, David Herd
  • De buitenjongen, Paolo Cognetti

Deed de laatste boodschapjes in stromende regenval, hing de hele middag boven dampende pannen en negeerde mijn emoties niet bij het beoordelen van de bereidingen: f*cking lekker!

Leeuwarden, 2019 © Ton van ’t Hof

In 1994 verscheen John Ashbery’s zestiende dichtbundel, And the Stars Were Shining. Hij was toen 67 jaar oud. Volgens kenner David Herd had Ashbery zich niet eerder in een bundel zo duidelijk uitgesproken over het verstrijken van de tijd, de vergankelijkheid.

Het tweede gedicht in deze bundel heeft de dubbelzinnige titel ‘Spring Cries’. Hoewel het ook een ode aan de lente is geloof ik dat onze tijdelijkheid inderdaad het werkelijke onderwerp vormt van dit gedicht. Oordeel zelf:

Overigens zou Ashbery na And the Stars Were Shining nog veertien bundels met nieuwe gedichten publiceren. Hij werd 90.